บทที่ 11 บทที่ 2 ข้อเสนอการเป็นเด็กเลี้ยง (5)

“อย่าเล่นตัว...ฉันอยากตอนนี้ ฉันจะเอาเธอตอนนี้ ตรงนี้ด้วย” น้ำเสียงเข้มบอกอย่างดุดันและจะไม่รอให้ผู้หญิงตรงหน้าพร้อมด้วย ในเมื่อเขาจ่ายเงินเพื่อซื้อเธอมาแล้วเรื่องอะไรจะปล่อยให้คนตัวเล็กอยู่เฉยๆ โดยที่ไม่ต้องทำอะไรแลก “ในเมื่อถอดเองไม่ได้ฉันก็จะถอดให้”

มือหนาจัดการรูดแพนตี้สีดำของไอลดาออกอย่างรวดเร็ว ส่งผลให้เบื้องล่างสาวเปล่าเปลือยไม่มีอะไรปกปิดอีกต่อไปจากนั้นมือใหญ่ก็ล่วงล้ำเข้ามาในร่างกายของเธอได้ง่ายมากขึ้น

“ไม่นะ...” เสียงหวานร้องครางออกมาเมื่อมือร้อนๆ นาบไปที่สะโพกสวยเปล่าเปลือย

“ตัวเล็กแต่สะโพกใหญ่ดีจัง...” วิคเตอร์ลูบที่สะโพกเนียนพร้อมกับใช้ปลายนิ้วคลึงเบาๆ จนร่างบอบบางสะดุ้งเฮือกอย่างตกใจ มือที่อุ่นร้อนไม่ปล่อยให้หญิงสาวกระเถิบร่างกายไปไหน

“ไม่นะ ไอกลัว” เสียงหวานร้องอย่างตื่นตระหนกเมื่อมาเฟียหนุ่มกำลังรุกรานเธอด้วยมือของเขา

“ต่อไปฉันจะทำให้เธอหายกลัว เธอจะชินและชอบมันอย่างที่ฉันชอบ” ชายหนุ่มกระซิบบอกด้วยเสียงแหบพร่าเมื่อร่างบอบบางกระตุ้นให้เขาเกิดความต้องการอย่างไม่เคยเกิดขึ้นขนาดนี้กับผู้หญิงคนไหนมาก่อน

“มะ...ไม่” เสียงหวานหายเข้าไปในลำคอเมื่อใบหน้าหล่อเหลาโน้มลงมาซุกไซ้ที่ต้นคอระหงจากนั้นก็ใช้ปากหยักดูดเม้มที่ต้นคออย่างแรงจนเกิดรอยแดง ร่องรอยสีกุหลาบแผ่กระจายไปทั่วบริเวณ

“ฉันชอบจังเวลาที่เห็นว่าฉันเป็นเจ้าของร่างกายของเธอไอลดา”

“อื้อ...” มือหนาเปลี่ยนมาเคล้นคลึงอกอวบที่ยังมีชุดเดรสปกปิดเอาไว้อยู่ เพราะเขาถอดเพียงแพนตี้ตัวจิ๋วออกไปเท่านั้น

“ชุดเธอนี่มันเกะกะชะมัด” ว่าจบมือหนาก็ทำการกระชากชุดเดรสแบบกระดุมหน้าของไอลดาออกอย่างแรงจนกระดุมแทบทุกเม็ดขาดออกจากรังดุม ส่งผลให้ด้านหน้าของเธอเปิดเปลือยต่อหน้าเขาเป็นที่เรียบร้อย

“ว้าย...”

“นมใหญ่เป็นบ้าเลย” ร่างกายของไอลดาเหมือนสิ่งมหัศจรรย์บนโลกนี้ เพราะเธอเป็นผู้หญิงที่สูงเพียง 160 เซนติเมตร แต่กลับมีส่วนที่อวบอั๋นทั้งหน้าอกและสะโพกที่สามารถรองรับความต้องการของเพศชายได้เป็นอย่างดี

“มะ...ไม่” ร่างกายสาวสั่นไหวเมื่อสายตาคมจับจ้องไปหน้าอกอิ่มที่มีบราเซียร์ลูกไม้สีดำปกปิดเอาไว้อยู่

วิคเตอร์ไม่รอช้าที่จะจัดการรั้งเสื้อผ้าสาวออกจนหมด ร่างกายสาวเหลือเพียงบราเซียร์ที่ปกปิดความอวบอิ่มเอาไว้แค่นั้น

“ต่อไปเวลาเธออยู่กับฉันไม่ต้องใส่อะไรเลยยิ่งดีนะ เพราะฉันขี้เกียจถอด” ว่าจบมือหนาก็เอื้อมไปปลดตะขอชุดชั้นในจากทางด้านหลัง

เมื่อพันธนาการปกปิดร่างกายหลุดออกทำเอาไอลดาใจหายวาบเพราะไม่อยากจะเชื่อว่าเธอจะต้องเข้าโรงเชือดแล้วสินะ

“โอ้ว...ใหญ่ฉิบหาย” ดวงตาคมจับจ้องไปยังหน้าอกอิ่มที่มีปลายถันสีชมพูลอยเด่น เม็ดถันสีหวานน่าใช้ลิ้นลงไปละเลงเลีย คิดดังนั้นมาเฟียหนุ่มก็เลื่อนใบหน้ามาซุกที่ความอวบอิ่มอย่างรวดเร็ว

“อ๊ะ” ร่างบอบบางสะดุ้งเมื่อปลายลิ้นร้อนอ้างับเม็ดถันพร้อมกับใช้ฟันคมขบงับเบาๆ และใช้ลิ้นดูดดึงไปมาจนเกิดเสียงดังไปทั่วห้อง

จ๊วบ!!

“อ๊า...ไม่นะ” มือน้อยยกขึ้นจับที่กลุ่มผมของวิคเตอร์แล้วดึงรั้งเพราะความเสียวซ่านที่เกิดขึ้นกับร่างกายสาว ความช่ำชองของมาเฟียหนุ่มทำให้คนตัวเล็กไม่สามารถต่อต้านอะไรได้เลย

“ไม่แต่ร่างกายตอบสนอง อย่าปิดกั้นความรู้สึกของตัวเองเลยนะคนสวย” ด้วยความที่ร่างกายของคนทั้งคู่ทาบทับอยู่บนโซฟาหนังชั้นดีแต่มันก็ยังคับแคบอยู่ดี

“เธอคงอึดอัดใช่ไหมคะที่นอนบนโซฟาแบบนี้” ใบหน้าคมคายเงยขึ้นมองคนตัวเล็กที่นอนนิ่งบนโซฟา จากนั้นก็จ้องลึกไปที่ดวงตาคู่สวย

“คะ...คือ”

ติ๊ด!!

มือหนาเอื้อมไปหยิบรีโมตแล้วกดเปิดอะไรบางอย่างจนมีเสียงดังขึ้น ไอลดาจึงหันไปมองและพบว่ามันเป็นเสียงเปิดประตูอัตโนมัติ โดยประตูที่ว่ามันคือห้องนอนที่ไม่อยากจะเชื่อว่าถูกซุกซ่อนอยู่ในห้องนี้อีกที

“ฉันจะเอาเธอบนเตียง เธอจะได้ไม่อึดอัด” ว่าจบร่างใหญ่ก็ลุกขึ้นแล้วช้อนร่างกายสวยขึ้นมาไว้ในอ้อนแขน จากนั้นก็เดินดุ่มๆ พาร่างบอบบางเข้าไปในห้องอย่างรวดเร็ว เพราะร่างกายใหญ่มันกำลังพลุ่งพล่านจนแทบจะระเบิดออกมาแล้ว

“อื้อ...”

มือน้อยยกขึ้นคล้องคอร่างใหญ่เอาไว้เพราะกลัวว่าจะตกลงไปด้านล่าง ทำให้เธอได้สังเกตคางบึกบึนจมูกโด่งเป็นสัน ไม่อยากจะเชื่อว่าผู้ชายคนนี้จะหล่อทุกมุมขนาดนี้ เขาเหมือนเกิดมาทำให้สาวๆ ใจเต้นแรงรวมทั้งเธอด้วย

“คืนนี้ฉันจะเอาเธอทั้งคืน ให้คุ้มค่ากับเงินที่ฉันเสียไปเลยไอลดา”

ทำไมนะหัวใจสาวถึงรู้สึกเจ็บแปลบๆ เพราะรู้สึกว่าตัวเองเหมือนผู้หญิงที่ไม่มีค่าอะไรเลย ทุกคำที่เขาบอกมันเป็นการตอกย้ำให้รู้ว่าเธอเป็นแค่ผู้หญิงที่เอาตัวเข้าแลกกับเงิน

ร่างบอบบางถูกวางบนที่นอนหนานุ่ม แผ่นหลังแนบกับที่นอนอันเย็นเฉียบแต่ภายในกายสาวกำลังรุ่มร้อนเมื่อเห็นว่าสายตาของคนตัวโตที่มองมามันเต็มไปด้วยความร้อนแรงและหื่นกระหาย

วิคเตอร์ผละออกจากร่างเล็ก จากนั้นชายหนุ่มก็รีบเร่งถอดเสื้อผ้าของตัวเองออกเผยให้เห็นแผงอกกว้างที่มีกล้ามเนื้อเป็นมัดๆ ต้นแขนกำยำที่มีรอยสักลากยาวตั้งแต่หัวไหล่ยันข้อมือ มันน่ากลัวแต่แฝงไปด้วยความดุดันและเสน่ห์อันล้นเหลือ เมื่อมองต่ำลงมาก็พบหน้าท้องแข็งเป็นลอนที่สวยงามจนเธออ้าปากค้าง รูปร่างของวิคเตอร์ดีมาก ดีจนเธออดใจสั่นไม่ได้จริงๆ

บทก่อนหน้า
บทถัดไป