บทที่ 113 บทที่ 16 อ้อนเมีย (3)

แสงแดดอ่อนที่สาดลอดเข้ามาผ่านผ้าม่านโปร่งแสง เปลือกตาสีไข่ค่อยๆ ลืมขึ้นช้าๆ พร้อมกับนิ่วหน้าด้วยความเจ็บที่ต้นแขน และสิ่งที่ทำให้ต้องเหลือบมองก็คือใบหน้าเล็กที่กำลังฟุบหลับอยู่ข้างเตียง มาเฟียหนุ่มที่ฟื้นขึ้นมาลอบมองใบหน้าหวานอย่างหลงใหล

วิคเตอร์ไม่กล้าเรียกสาวร่างเล็กเพราะกลัวว่าเธอจะตื่น ถ้าอยู่ใ...