บทที่ 9 ภาคปฐมบท บทที่ ๘

“อื้ออออออออออออออออ”

“พี่จ๋า” ปุณนอนพลิกกายไปมายามที่รู้สึกว่ามีอะไรมาแตะเนื้อต้องตัวเขา สัมผัสแผ่วเบาราวกับใครเอาขนนกมาลูบไล้ใบหน้า พาลทำให้คนที่กำลังนอนหลับรู้สึกหงุดหงิด มือเรียวสวยปัดป่ายไปมาอย่างรู้สึกรำคาญ

“คิกๆ” เสียงหัวเราะคิกคักดังอยู่ข้างหู กุมารทองตัวนอนล้มตัวนอนข้างๆ นอนตะแคงข้างหันหน้า...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ