บทที่ 29 น้ำอิงแยกร่าง

"อร่อยไหมจ๊ะลูก" มาลินีนั่งท้าวคางมองร่างอวบอิ่มที่กำลังเคี้ยวขนมปังเนยสดจนแก้มตุ่ย รอยยิ้มมีความสุขของน้ำอิงทำให้คนทำอาหารเบิกบานใจ

แต่จู่ๆ ภาพความทรงจำเมื่อสองปีก่อนก็แวบเข้ามาซ้อนทับที่โต๊ะอาหารตัวเดียวกันนี้

'ชาร์มไม่ทานหรอกค่ะคุณแม่ ขาหมูมันย่องขนาดนี้ ชาร์มกลัวอ้วน แค่เห็นก็เลี่ยนแล้วค่ะ'

น...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ