บทที่ 89 ​บุฟเฟต์มื้อนี้ยังไม่อิ่ม

ประตูรถตู้สไลด์เปิดออกเมื่อจอดเทียบหน้ามุขคฤหาสน์พีรวิศก้าวลงมายืนบนพื้น รอยยิ้มมุมปากปรากฏชัดเจนจนคนรอบข้างสังเกตได้ เขาหันกลับไปยื่นมือให้คนที่นั่งหน้างออยู่ในรถ

"มาครับ จับมือพี่ไว้"

"โอ๊ย พี่วิศจับดีๆ สิคะ อิงเจ็บขาอยู่นะ"

น้ำอิงบ่นกระปอดกระแปด ค่อยๆ ก้าวลงจากรถตู้ ขาสองข้างสั่นพั่บจนแทบจะพยุ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ