บทที่ 62 เริ่มต้นชีวิตใหม่

ดวงตากลมโตเบิกกว้าง ยังรู้สึกตื่นตกใจ "พี่พูดความจริงมาก่อนสิ"

"ฉันไม่ใช่ผู้ชายคนนั้น และจะไม่มีวันใช่"

"ถ้างั้นเราก็ไม่มีอะไรต้องคุยกัน ขอตัวนะคะ"

"ไม่! คืนนี้เธอต้องนอนกับฉัน"

เขาลากตัวเธออย่างถนัดมือเพราะร่างบอบบางคุ้นชิน ก่อนจะเหวี่ยงลงมายังบนเตียงหนานุ่มพร้อมกรอบแนบชิด แต่ไม่ได้ทำอะไรเกินเล...