บทที่ 9 เสี่ยภาคหวงรัก :: CHAPTER 3 เงินไม่ได้ผล จึงเอาตัวเข้าแลก [100%]
บาร์ปิดประมาณเที่ยงคืนกว่านิดๆ ผมก็ออกมายืนรอขนมที่รถสปอร์ตมัสแตงค์สีดำเงา สูบบุหรี่และมองเกรซที่เดินนวยนาดออกจากบาร์ไม่วายหันมาโบกมือให้พลางส่งจูบโดยไม่แคร์สายตาของแฟนหนุ่มที่นั่งรออยู่บนรถมอเตอร์ไซค์บิ๊กไบค์ ผมเบ้ปากใส่ยัยตัวแสบที่หักหน้าผมได้อย่างแนบเนียน สุดท้ายจากที่ไม่ชอบผู้หญิงสไตล์เกรซ ผมกับเธอก็ดันเป็นเพื่อนกันจนได้ เป็นเพื่อนแบบที่เกรซยัดเยียดมาให้ด้วยนี่สิ แต่ถึงแบบนั้นผมก็รู้สึกดีแม้ช่วงวัยของเราจะห่างกันสิบปีก็เถอะ
“ขอโทษนะคะเสี่ย รอนานไหมคะขนมเคลียร์เรื่องเงินเดือนกับคุณพีอยู่น่ะค่ะ”
“ไม่เป็นไร” ผมลอบมองใบหน้าสวยที่ทำหน้าโล่งอกโล่งใจที่ไม่ได้ทำให้ผมรอนาน จึงทิ้งกรองบุหรี่ลงบนพื้นใช้รองเท้าเหยียบให้ไฟมอดดับลง “ขึ้นรถสิ ฉันอยากให้เธอนวดเอวให้แล้ว”
ขนมเดิมอ้อมมานั่งฝั่งข้างคนขับ เวลานี้ผมจึงขับรถพาขนมมายังคอนโดแสนหรูหราของตัวเองที่ซื้อเอาไว้หลังจากตัดสินใจจากบ้านเกิดทางเหนือเพื่อมาทำธุรกิจในเมืองอย่างเต็มตัว ส่วนธุรกิจทางเหนือผมเพิ่งจะจัดแจงให้เข้าที่เข้าทางด้วยการขายที่ดินที่เป็นไร่กับรีสอร์ทให้กับญาติห่างๆ ของตัวเองที่ชื่นชอบการทำไร่กับสานต่อการทำรีสอร์ท ผมเลือกที่จะหนีความจริงบางอย่างที่ทำให้ต้องเจ็บปวดเพื่อมาบริหารธุรกิจอสังหาฯ และอื่นๆ ที่ร่วมลงทุนกับไอ้กัลป์และไอ้เฟย
คอนโดชั้นที่ 20 ห้อง 2002 เป็นชั้นที่สูงที่สุดและกว้างที่สุด เพียงแค่เดินขึ้นบันไดไปถึงดาดฟ้าก็มีสระว่ายน้ำให้นอนพักผ่อนหรือทำกิจกรรมอย่างอื่นได้ครบครัน ผมเอาคีย์การ์ดแตะบนเซ็นเซอร์ เปิดประตูเข้าไปผายมือให้ขนมเดินนำเข้าไปในห้องที่เป็นแบบกระจกรอบทิศ ตรงกลางเป็นโซนรับแขกแบบวงกลม ที่นี่มีเพียงห้องนอนเพียงห้องเดียวนอกนั้นจะมีพื้นที่สำหรับใช้สอยตามที่ต้องการจะจัดแจงให้เป็น
“ตามสบายนะ ฉันขอตัวไปอาบน้ำก่อน”
“ค่ะ งั้นขนมขอดื่มน้ำหน่อยนะคะ”
ผมพยักเพยิดหน้าให้เธอตรงเข้าไปในครัวจัดตกแต่งด้วยหินอ่อนสีขาวลายดำ จากนั้นก็เปิดประตูเข้ามาในห้องนอน ปลดเปลื้องเสื้อผ้าเข้าห้องน้ำเพื่ออาบน้ำชำระร่างกายของตัวเอง วันนี้ยังไงก็ต้องใช้ตัวเข้าล่อขนมสักหน่อย เวลาเห็นเธอทำหน้าตาไร้เดียงสาแล้วอยากจะจับฟัดแทบบ้า
เมื่อทำธุระส่วนตัวเรียบร้อยผมก็ยกมือเสยเส้นผมสีดำสนิทขึ้นรับใบหน้าหล่อคมเข้มของตัวเอง หยิบกางเกงในรัดรูปขาสั้นสีดำขอบสีขาวติดยี่ห้อแบรนด์มาสวมใส่ เห็นขนาดลำกายนูนใหญ่เป็นแท่ง ท่อนแขนซ้ายมีรอยสักรอบแขน รูปร่างดีขนาดนี้เอาตัวล่อเข้าแล้ว ขนมยังเมินผมก็หมดปัญญาที่จะยื่นข้อเสนอให้ยัยตัวเล็กแล้วนะ
“วิวสวยมากเลยใช่ไหมล่ะ” เอ่ยทักเมื่อเห็นขนมยืนมองวิวตรงกระจก พอเธอหันมามองผมกำลังจะอ้าปากตอบคำถามเป็นอันกลืนคำพูดพวกนั้นลงคอไปเสียหมด แววตากลมโตเบิกกว้างเมื่อมองเรือนร่างแข็งแรงที่เต็มไปด้วยมัดกล้าม หนำซ้ำยังสวมเพียงแค่กางเกงรัดรูปสีดำขาสั้นที่เล่นเอาขนมเบือนหน้าหนีพลางยกมือเกาแก้มตัวเองแก้เขิน
“ทะ ทำไมเสี่ยสวมกางเกงแบบนั้นออกมาคะ”
“ไม่ดีเหรอ” ผมเท้าเอวพลางอมยิ้ม “เธอจะได้นวดเอวฉันได้ถนัด”
เน้นคำว่าถนัดจนขนมเสมองหน้าผมและไม่วายก็มองต่ำลงมาอีกครั้ง ไอ้อาการเขินอายและท่าทางที่ทำอะไรไม่ถูก ทำเอาผมถึงกับหัวเราะในลำคอ ก่อนจะเดินมานอนคว่ำบนโซฟาที่ปรับเป็นแบบเตียงได้
“เริ่มเลยไหม”
ดึงหมอนอิงมาหนุนเอี้ยวหน้ามองขนมที่เดินมานั่งข้างๆ กัน ยามที่ปลายนิ้วของเธอสัมผัสตรงช่วงเอวมันรู้สึกวูบวาบยังไงบอกไม่ถูก ยิ่งไปกว่านั้นแม้จะรู้สึกปวดแปลบตรงบริเวณที่เธอนวดผมก็รู้สึกดีจนหลับตาลง มันรู้สึกผ่อนคลายมากเลย ขนมเป็นผู้หญิงที่นวดได้ดีมากเลยนะเนี่ย
“ไว้ถ้าเสี่ยปวดเมื่อยตรงไหนอีกบอกขนมนะ รอบหน้าจะได้เตรียมยานวดมาด้วยค่ะ ช่วยได้” น้ำเสียงใสซื่อของเธอทำให้ผมเผลอยิ้มออกมาทั้งที่ยังหลับตาอยู่ จะมีไหมที่เธอเห็นเรือนร่างของผมแล้วหลงเสน่ห์ไปกับมันน่ะ เธอจะซื่อเกินไปแล้วนะขนม! “เสี่ยปวดเมื่อยตรงไหนอีกไหม”
“มี” ผมขยับตัวเล็กน้อยและเอาสอดเข้าใต้ท้ายทอยเพื่อมองหน้าเธอ “ขา”
“ได้ค่ะ” ตรงเอวพอผ่อนคลายได้บ้างและสิ่งที่ผมบอกให้เธอนวด มันไม่ได้ปวดเมื่อยหรอกนะผมแค่กำลังอ่อยขนมอยู่ต่างหาก พอมือของเธอบีบนวดตรงขาของผมตั้งแต่หน้าแข้งขึ้นมาถึงขาอ่อนที่เต็มไปด้วยมัดกล้ามผมก็ผุดยิ้ม
“ขึ้นมาอีก”
“อีกเหรอคะ”
“ใช่ ขึ้นมาอีก” ขนมสบตากับผมและขยับมือนวดขึ้นมาเรื่อยๆ “อีกนิด”
“ตะ แต่ว่าถ้าขึ้นอีกขนม...” ใบหน้าสวยลอบกลืนน้ำลายลงคออึกใหญ่ เมื่อหยุดยั้งมือของตัวเองเอาไว้แค่ตรงนั้น อีกแค่นิดเดียวก็จะโดนแล้ว โดนเอ็นอุ่นๆ ของผม “เสี่ยปวดถึงตรงไหนกันแน่คะ”
“ก็ปวดหมด”
ขนมลังเลที่จะนวดขึ้นมาตามคำสั่ง ผมจึงเอื้อมไปจับมือเธอให้ขยับมานวดตรงตำแหน่งที่ตัวเองต้องการ เพียงแค่ปลายนิ้วของเธอเฉียดโดนท่อนเอ็นของผม ขนมก็ชักมือตัวเองกลับพลางเบือนหน้าหนีด้วยความเขินอาย
“เสี่ยอย่าเล่นแบบนี้สิคะ”
“ฉันเล่นอะไร” ผมถามออกไปด้วยน้ำเสียงเอ็นดู “ปวดจริงๆ”
“เสี่ยก็รู้ว่าขนมนวดตรงนั้นไม่ได้”
“ทำไมถึงนวดไม่ได้”
“ก็มันเป็น...” เธอเหมือนจะหันมาเถียงผมแบบหน้าซื่อตาใส พอรู้ว่าตัวเองจะหลุดอะไรออกมาก็แปรเปลี่ยนเป็นมองค้อนจนผมหัวเราะในลำคอ “เสี่ยใจร้าย แกล้งขนม”
“ไม่ได้แกล้ง ปวดจริง”
“ขนมนวดทุกสัดส่วนได้ค่ะ ยกเว้นตรงนั้น เสี่ยนวดเองเถอะค่ะขนมจะกลับแล้ว”
หมับ
“อ๊ะ!”
“ใครใช้ให้กลับ”
ยังไม่ทันที่ขนมจะได้เดินหนี ผมก็คว้าข้อมือเธอเอาไว้เพียงกระตุกแค่นิดเดียวร่างเล็กก็เซล้มลงมานั่งบนขาของผม ขนมตกใจเล็กน้อยและพยายามใช้สองมือดันไหล่ของผมให้ออกห่าง เนื่องจากใบหน้าของเขาสองคนใกล้ชิดกันจนสัมผัสได้ถึงลมหายใจที่รดรินกันไปมา ผมกวาดสายตามองทั่วใบหน้าสวย เป็นการมองหน้าเธอที่เห็นชัดแม้กระทั่งได้กลิ่นหอมอ่อนๆ จากตัวของเธอ กลิ่นหอมเหมือนดอกไม้นานาชนิดมารวมกันและผสมผสานออกมาจนได้เป็นกลิ่นเฉพาะที่เล่นงานผมให้เผลอหลงใหลไปกับสิ่งที่ยั่วยวนอยู่ตรงหน้า
ให้ตายสิ... ขนมไม่ได้ทำอะไรเลยด้วยซ้ำ ทำไมถึงได้ยั่วความต้องการของผมได้มากขนาดนี้กันนะ
“เสี่ยแกล้งขนมอีกแล้ว”
“พูดอยู่ได้ เดี๋ยวก็แกล้งจริงซะหรอก” ผมเอื้อมมือเกี่ยวเส้นผมหนานุ่มเหน็บข้างใบหู เพื่อมองใบหน้าของเธอให้ชัดๆ จากนั้นก็เลื่อนนิ้วโป้งมาแตะบนกลีบปากที่ร้อนอุ่นแผ่ซ่านเข้ามา “เคยมีความคิดอยากให้ใครเอ็นดูบ้างไหม?”
“ไม่มีค่ะ” เธอตอบผมทันควัน “แต่ถ้าเป็นตอนนี้ขนมคิด”
“ใคร หรือเธอมีแฟนแล้ว”
“ยังค่ะ” คำตอบของขนมทำให้ผมโล่งใจแปลกๆ หากเธอตอบว่า ‘มีแฟนแล้ว’ ทุกอย่างที่ลงทุนลงแรงไป แม้เอาตัวเข้าล่อเธอก็จบลงเลยทีนี้ ที่บอกว่าไม่อยากให้มีครั้งที่สามมันก็มีจนได้ เอาเป็นว่าครั้งที่สามที่โดนปฏิเสธยังไม่เกิดขึ้น ดังนั้นผมยังมีความหวังที่จะยื่นข้อเสนอให้กับขนม
“แล้วที่บอกคิดน่ะ หมายถึงอยากให้ใครเอ็นดู”
ขนมเม้มริมฝีปากตัวเองไม่กล้าสบตากับผมโดยตรง ก่อนจะเอานิ้วชี้จิ้มลงบนหน้าอกซ้ายของผม “เสี่ยไงคะ”
“...”
“ขนมอยากให้เสี่ยเอ็นดูขนม” พอพูดจบก็เหลือบตามองผมแวบหนึ่ง “เสี่ยใจดี อบอุ่น ขนมเชื่อใจเสี่ยภาคเลยอยากให้เสี่ยเอ็นดูขนมเยอะๆ”
“พูดจริง”
“ขนมพูดจริงนะคะ” ท่าทางที่ดูซื่อและคำพูดที่เต็มไปด้วยความไร้เดียงสาของเธอ จะรู้ไหมว่ามันโคตรกระตุ้นผมเป็นบ้าเลย “เสี่ยภาคใจดีกับขนมมากๆ เลยรู้ตัวไหมคะ”
เอาจริงผมจะเอ็นดูและใจดีกับเธอก็ไม่แปลก ในเมื่อผมทำทุกอย่างก็เพื่อให้ได้เธอมาครอบครอง ในฐานะ ‘เด็กเสี่ย’ ที่สนองเรื่องบนเตียงของผม อยากเลี้ยงดูเธอเพื่อซ่อนความเจ็บปวดของตัวเองเอาไว้ก็เท่านั้น หากการที่สมองของผมเอาแต่หมกหมุ่นกับขนมมันก็คงดีกว่าเอาแต่หมกหมุ่นกับสิ่งที่ไม่ควรหมกหมุ่น
“และไม่ว่าเสี่ยอยากให้ขนมทำอะไร ขนมก็ทำให้เสี่ยได้หมดทุกอย่าง”
“อย่าพูดแบบนี้” ปลายนิ้วชี้แตะบนกลีบปากเธอพลางส่ายหน้าไปมา “เกิดทำไม่ได้ ที่พูดมาจะสูญเปล่า”
“ขนมมั่นใจ” แววตาของเธอเด็ดเดี่ยวจนผมขมวดคิ้วเล็กน้อย... แววตาของขนมเปลี่ยนไป แต่มองอีกทีก็เป็นแววตาของผู้หญิงที่พูดออกมาด้วยความบริสุทธิ์ใจ แววตาใสซื่อที่ผมชอบมากที่สุด
“ถ้าเธอพูดแบบนี้เธอต้องมั่นใจว่าเธออยากให้ฉันมีอำนาจเหนือเธอนะขนม เธอยอมรับมันเหรอ”
“ยอมรับค่ะ”
คำตอบของเธอทำให้ผมมั่นใจว่าการเอาตัวเข้าล่อเธอมันได้ผลมากกว่าใช้เงินล่อ แสดงว่าที่ขนมพูดมาเธอพร้อมยอมรับทุกสิ่งทุกอย่างที่ผมจะยื่นให้ แม้แต่เรื่องที่จะยื่นข้อเสนอให้เธอมาเป็นเด็กเสี่ย พอเห็นแววตาที่ใสซื่อของเธอแล้วผมก็ชักลังเลแล้วดิ ผมจะทำลายความรู้สึกของเธอได้ลงคอเหรอวะเนี่ย
ใจหนึ่งก็อยากได้ผู้หญิงมาสนองบนเตียง อีกใจก็ดันอยากจะรักษาความถูกต้องเพราะสงสารผู้หญิงคนนี้ ไอ้ภาค... มาไกลขนาดนี้แล้วนะ จะยอมหยุดเท่านี้จริงดิ
“ขอแค่เสี่ยบอก ขนมก็พร้อมยอมรับทุกอย่าง”
SIA PHAK : TAKE END
-------------------------------------------------
