บทที่ 4 ตอนที่ 3

ตอนที่ 3

ภายในรถ 

หลังเสริมสวย ซื้ออาหารสำหรับปาร์ตี้คืนนี้ 

"แปลกจัง บูมไม่โทรตามเลย" ที่รักพึมพำพูดกับโทรศัพท์โดยมีพิเพลงชะเง้อมามองหน้าจอ ของเพลงและทุกคนก็เงียบเฉียบเหมือนกัน ผิดปกติมาก เป็นไปได้ยังไง 

"คงกำลังเล่นกันอยู่มั้งคะ" ซีเซย์ยิ้มพูดให้คลายกังวล เธอค่อนข้างมั่นใจในความเป็นผู้นำของเฮียภูมิ เธอเชื่อ เขาจะจัดการทุกอย่างได้เป็นอย่างดี รวมถึงดูแลหลาน ๆ ให้อยู่ในกรอบเกณฑ์ 

ซูมกับไคเซ็นเริ่มโต เริ่มมีความคิด ไม่ค่อยน่าเป็นห่วงเท่าไหร่ สองคนนี้ฉลาด โตเกินวัย ต่างจากหลานคนอื่น ๆ ที่เล่นสนุกตามวัย ไม่ได้เจ้าเล่ห์ เหลี่ยมจัด สนใจแต่นมสาวสวย ๆ เหมือนเด็กสองคนนี้ 

"เลย์ว่าลินดาต้องงอแงแน่ ๆ ตอนมาไม่ได้หยิบอะไรติดมาเลย" ดาเลย์ค่อนข้างกังวลที่ปล่อยลูกไว้กับพ่อลำพัง แม้จะรู้ เขาดูแลลูกได้ แต่เธอก็เป็นห่วงอยู่ดี ห่วงทั้งพ่อทั้งลูก 

"มีเพื่อนเล่นเยอะมากเลยนะคะ ไม่งอแงหรอก ~" พิเพลงยิ้มแฉ่งพูดกับแม่ของลูกเฮียปลื้ม ตัวเธอเองไม่ได้กังวลมากนัก เจ้านายกับเจ้าสัวเป็นเด็กลุย ๆ มาห่วงก็เจ้าขานี่แหละที่ชอบอยู่คนเดียวเงียบ ๆ เห็นแบบนี้ดุน้องเก่งมากเลยนะ สมกับเป็นพี่สาวคนโตจริง ๆ 

"ทำลูกเก่ง ก็ต้องเลี้ยงเก่งสิคะ หายห่วงเถอะค่ะ ทำได้ก็ต้องเลี้ยงได้" หลังณภัสนั่งฟังเงียบ ๆ อยู่นาน เธอจึงแสดงความคิดเห็น เป็นความคิดเห็นที่ทำให้ทุกคนเงียบกริบ เงียบจนใจแป้ว..

กระทั่งเสียงหลุดหัวเราะดังขึ้นพร้อม ๆ กัน 

ณภัสเหมือนยกภูเขาออกจากอก อย่างน้อยก็ไม่ได้มีเธอคนเดียวที่คิดแบบนี้ 

ที่เธอพูดก็เป็นความจริง ในเมื่อทำเก่งก็ต้องเลี้ยงลูกให้เก่งด้วย จะเก่งแค่เรื่องบนเตียงอย่างเดียวคงไม่ได้ ไม่อย่างนั้นบ้านสั่นแน่ 

เสียงหัวเราะคิกคัก หยอกล้อของห้าสาวดังตลอดทาง เป็นเสียงหัวเราะที่ไม่ต้องกังวลว่าลูกจะมองยังไง ผัวจะมองแบบไหน จนเมื่อกลับมาถึงบ้านธรีพี สถานการณ์ในรถเงียบสงบไม่ต่างจากหลายคนในบ้านสักนิด..

ทุกคนแทบไม่เชื่อสายตา 

ทั้งพ่อทั้งลูกปูที่นอน นอนเรียงราย เรียงแถวอย่างกับช่วงนอนกลางวันของโรงเรียนอนุบาล 

ดูจากเสียงกรนและลมหายใจที่เข้าออกสม่ำเสมอ คงจะหลับลึกทั้งพ่อและลูก 

"เล่นกันเหนื่อยมากแน่ ๆ ไปกันเถอะเรา" ที่รักพูดเสียงเบา กวักมือเรียกสาว ๆ เดินไปยังตัวลิฟต์ เพื่อไม่ให้รบกวนเวลานอนของพ่อและลูก 

นิ้วเรียวสวยกดที่หมายเลข 8 

ชั้น 8 

ชั้นสวรรค์ของผู้หญิง มีทั้งเครื่องนวดหลัง นวดมือ นวดหน้า อบสปา และของสวย ๆ งาม ๆ อีกหลายอย่าง เหมือนยกความสะดวกสบายขนาดย่อมมาไว้ที่นี่โดยเฉพาะ 

แต่ละชั้นค่อนข้างกว้าง สามารถทำหลายกิจกรรมพร้อมกันได้ ไม่ว่าจะถ่ายรูป ออกกำลังกาย หรือนอนเล่น ฟังเพลง พักผ่อนหย่อนใจ ไม่มีรบกวนกันแน่นอน ทว่าชั้นแปดกว้างขวางขนาดนี้ แต่เราห้าคนกลับมากระจุกกันอยู่โซนเดียว เป็นโซนนวด 

"ไม่ปวดหลัง ก็ไม่เติบโต" ที่รักพึมพำก่อนจะเอนลงนอนบนเครื่องนวด ทำให้อีกสี่สาวหัวเราะเสียงดัง 

หรือจะเถียง? ลำพังเลี้ยงลูกก็ปวดเมื่อยตัวมากแล้ว ยังต้องคอยปรนนิบัติผัวอีก จะไม่ให้ปวดหลังปวดตัวได้ยังไง 

"ไปทำอะไรมาหรือเปล่าคะ ถึงปวดหลังขนาดนี้" พิเพลงหันหน้าไปทางพี่รักยิ้มกรุ่มกริ่มมอง ทำให้รุ่นพี่หัวเราะส่ายหน้า ไอ้ท่าทางแบบนี้คงไม่แคล้ว..

"เฮียบูมขยันขนาดนี้สงสัยจะอยากมีน้องให้บีเลิฟ" ณภัสแสร้งพูดลอย ๆ 

"ขยันเป็นปกตินะ แต่ถ้ามีน้อง คงไม่ ยังขยาดไม่หาย" เธอกลัวการคลอดลูกเลยแหละ ยิ่งเห็นเมียแบร์คลอดแล้วสาหัสเธอก็ยิ่งกลัว 

"แสดงว่าเมื่อคืนโดนเหรอคะ ~" ณภัสถามติดทะเล้นไม่ต่างจากพิเพลงที่ขยับมานั่งใกล้ ๆ ช่วยเธอจับผิดแม่ของลูกเฮียบูม 

"ใช่แน่เลย ~ อิจฉาจัง" พิเพลงยิ้มกรุ้มกริ่มนั่งบิดไปมามองพี่รัก จนรุ่นพี่ถามกลับบ้าง แทบไปไม่เป็น 

"อิจฉาทำไม ขุนไม่ทำเหรอ?" เงียบแบบนี้แสดงว่าไม่เหลือ 

"อะ ถามตรง ๆ เมื่อคืนนี้ใครไม่โดนบ้าง?" เงียบกริบ ไม่ส่งเสียงกันสักคน แสดงว่าโดนกันถ้วนหน้า ก็อย่างว่า เป็นเพื่อนกัน นิสัยก็ต้องคล้าย ๆ กันอยู่แล้ว รวมถึงเราสี่ห้าคนด้วย..

"เงียบ เงียบแสดงว่าโดนกันทุกคน ก็โดนกันหมดทำไมพี่โดนล้อคนเดียว" ทีแบบนี้พูดไม่ออกกันสักคน ฮ่า ๆ 

"เอาเถอะ พี่ไม่โกรธหรอก แต่โดนท่าไหนบ้าง สารภาพมาซะดี ๆ เริ่มจากเพลงคนแรก" เธอชี้นิ้วไปที่เมียขุน ทำให้น้องหลบสายตา แต่หลบให้ตายยังไงก็ไม่รอด ต้องเล่าอยู่ดี 

"จะไม่บอกก็ได้นะ พี่จะได้แอบไปกระซิบขุนว่าเมื่อกลางวันมีผู้ชายหน้าตาดีมาขอเลี้ยงน้ำหวานเพลง..

..ลองมาคิด ๆ ดู ขุนจะต้องหึงมากแน่ ๆ ยิ่งเพลงรับน้ำมาด้วย" 

"เพลงทิ้งไปแล้วนะคะ" พิเพลงรีบแย้งขึ้น ผู้ชายคนนั้นเป็นลูกค้า เคยคุยกันบ่อยและเฮียขุนก็ไม่ชอบหน้าอีกฝ่ายมาก ถ้าพี่รักพูดขึ้นมาจริง ๆ บ้านสะเทือนแน่ 

"เอายังไงดี.." ที่รักแสร้งแตะริมฝีปากขณะที่ทำหน้าเหมือนครุ่นคิด จนเพลงบุ้ยปาก พูดว่ายอมแล้ว 

"ท่านอนท่าเดียวค่ะ เมื่อคืนเจ้าขามาขอนอนด้วย เลยทำได้แค่นั้น" หญิงสาวก้มหน้าพูดอย่างเขินอาย ไหนจะเรื่องเซ็กซ์และเรื่องที่ลูกมานอนด้วยแต่เราสองคนก็ยังทำกันอีก รู้ถึงไหนอายถึงนั่น 

"พี่กับบูมทำในห้องน้ำ บนอ่างล้างหน้า แล้วก็ลงมายืน หลายท่าอยู่นะ นานจนปวดหลัง แล้วภัสล่ะ" เริ่มเลยแล้วกัน 

"เมื่อคืนภัสทำค่ะ ขึ้นให้แป๊บเดียวก็ได้นอนแล้ว" ณภัสตอบติดประหม่า เธอเลือกที่จะตอบเลยดีกว่าให้พี่รักเผาเรื่องเมื่อกลางวันที่มีผู้ชายเข้ามาทักทายขอเบอร์โทร 

"ท่าเดียวเหรอ ~ ใช่ท่านี้ไหมที่ทำให้ติดแฝด" 

"พี่รักอ่า ~" คราวนี้เธอเขินจริง ๆ จากที่ไม่เขินเท่าไหร่ก็เขินจนได้ 

"ฮ่า ๆ ~ ใช่แน่ ๆ ใช่ไหมเซย์" 

"ค คะ? คะ.." ซีเซย์แทบไปไม่เป็นเมื่อได้ยินชื่อตัวเอง เหมือนแม่บีเลิฟจะสื่อนัย ๆ ว่าถึงคราวที่เธอต้องตอบบ้างแล้ว 

"สลับกันขึ้นลงค่ะ คุยกันไปด้วยเรื่องปาร์ตี้วันนี้ เลยได้แค่สองท่า.." เซย์เกาแก้มพูด น่าเขินตรงที่ผลัดกันทำทั้งที่คุยกันไปด้วยตามประสาผัวเมียนี่แหละ ทว่าเธอไม่ยอมให้ความเขินอายอยู่กับตัวเองได้นาน 

"เลย์ล่ะ เป็นยังไง" เซย์ถามแทนแม่ลินดา

"ของเลย์ลินดานอนเตียงเสริมค่ะ ก่อนทำมีขยับเตียงลูกนิดหน่อย กลัวจะรบกวน แต่เฮียปลื้มเป็นคนจัดการหมดเลย เลย์นอนเฉย ๆ" ดาเลย์พยายามพูดไม่ให้ติดประหม่า แม้จะประหม่ามาก เธอเลือกโยนเรื่องอย่างว่าให้เฮียปลื้มเป็นแพะเอง ทั้งที่เมื่อคืนนี้ เธอนี่แหละเป็นฝ่ายชวนเขา แล้วก็เริ่มก่อนเอง 

ทั้งบนเตียงและในห้องน้ำ ระหว่างทางที่เดิน..

"มีกลัวเตียงสั่นรบกวนลูกด้วย รอบครอบกันจริง ๆ" ที่รักยิ้มแซว ในใจเธออยากแซวมากกว่านี้ด้วยซ้ำ แต่กลัวน้อง ๆ จะกลัว

เวลาพูดเรื่องเซ็กซ์ทุกคนดูเกร็งมาก ถ้าพูดเรื่องลูกนี่พูดกันป๋อเลย แทบไม่ต้องถาม มีเรื่องเล่าขำ ๆ มาแบ่งปันกันตลอด ยิ่งวีรกรรมพ่อของลูกยิ่งแล้วใหญ่ เล่าไปขำไป บริหารปอดได้ทั้งวัน 

"ทีแรกพี่ก็คิดว่ามีลูกแล้วเรื่องอย่างว่าจะลดลง.." 

"ไม่ค่ะ/ไม่ลดเลย/ไม่เลย/ไม่จริง" ทั้งสี่คนแทบผสานเสียงตอบ จนคนพึมพำหลุดหัวเราะ เพราะเราต่างก็ชะตากรรมเดียวกันทั้งนั้น แต่ยังเหลืออีกหนึ่งคนที่ไม่มาสักที ไม่รู้ไม่อยากมาหรือพ่อของลูกสั่งให้อยู่แต่ในห้องอีกกันแน่