บทที่ 18 ปากแข็ง

ตอนที่ 18

ปากแข็ง

“ถึงกูจะเป็นจำเลยที่ถูกมึงตราหน้าว่าผิด แต่จำเลยอย่างกูก็สามารถเป็นความชิบหายให้กับมึงได้...พอถึงวันนั้นต่อให้มึงคลานเข่าเข้ามา กูก็จะไม่มีวันยกโทษให้มึงเด็ดขาด"

น้ำเสียงสั่นเครือของคนที่ถูกตราหน้าว่าผิด เขาถูกจับมัดแขนผูกไว้กับต้นไม้ใหญ่กลางป่าใหญ่ ต่อให้ต้องเจ็บปวดทรมานตายอยู่ตร...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ