บทที่ 5 จูบแรก

ตอนที่ 5

จูบแรก

ภายในงานมีนักธุรกิจมากหน้าหลายตา ทั้งคุ้นหน้าคุ้นตาในวงสังคมและไม่เคยเห็นมาก่อนก็มี นางแบบนายแบบมากมายต่างขึ้นเวทีพร้อมโชว์มีเพียงขอบฟ้าที่ยังไม่ถึงเวลาเพราะเป็นดาวเด่นของงานคืนนี้ ชุดที่ขอบฟ้าใส่จะต้องโหนสลิงลงมาเปิดงาน คืนนี่ชายหนุ่มมาในธีมคิวปิดเป็นกามเทพสื่อรักหล่อคมคายจนทุกคนที่แต่งตัวอยู่ด้านหลังต่างก็มองอย่างชื่นชม

“ช่อดอกลิลลี่สีขาวตามมาส่งถึงที่นี่เลย พี่ว่าเจ้าของช่อดอกไม้น่าจะอยู่ในงานนี้ด้วยนะ” วาฬยื่นช่อดอก  ลิลลี่สีขาวพร้อมลายเซ็นหวัดๆน่ารักติดมากับรูปดาวเหมือนเคย

ขอบฟ้ามองดอกลิลลี่ช่อโตคิ้วเข้มสวยขมวดเป็นปม วันนี้เขาได้รับดอกไม้ช้ากว่าทุกครั้งราวกับเจ้าของดอกไม้รู้ว่าเขาเดินทางมาทำงานที่ปากช่อง อันที่จริงก็ไม่ได้ใส่ใจแต่ก็แอบนึกอยู่ลึกๆว่าเจ้าดอกไม้ช่อสวยที่เคยถูกส่งมาทุกวันนั้น วันนี้จะตามมาส่งถึงนี่ไหม

“เป็นลูกรักนี่ก็ดีนะได้รับแต่งานดีๆกระเป๋าหนักๆะ ออกงานเพียงแค่ไม่กี่ชั่วโมงก็ได้เงินแปดหลัก ไม่รู้ว่าทำงานอย่างเดียว...หรือว่า...เออ” เสียงของคนที่นั่งอยู่ข้างทำให้ขอบฟ้าปรายตามองแต่ไม่ได้สนใจเพราะเขาได้ยินจนชินหูซะแล้วที่จะถูกเหน็บแนมกระแหนะกระแหนจากคนในวงการเดียวกัน โดยเฉพาะออกัสหาว่าเขาทำมากกว่าการออกงานทั่วไป

การเป็นคนที่มีชื่อเสียงหน้าตาดีต่างก็มีคนชอบและไม่ชอบ เส้นทางการขึ้นสู่ดวงดาวทุกคนต่างก็ปีนป่ายทำทุกวิถีทางเพื่อให้ได้มาซึ่งชื่อเสียงเงินทอง รวมทั้งเขาเองก็อยากจะประสบความสำเร็จเพราะมันจะนำมาซึ่งเงินทองมากมาย แต่เขาไม่เคยเป็นเด็กขายของเสี่ยหรือของผู้หญิงคนไหนอย่างที่คนอื่นจับตามอง ทุกอย่างมาจากความสามารถของเขาเองล้วนๆ อาจจะใช่ว่าเขายอมทำทุกอย่างรับงานโดยไม่เกี่ยง ดูเหมือนหิวเงินแต่เรื่องอย่างว่าเขาไม่ทำแน่นอน

 “ถ้าปากว่างนักล่ะก็หาอะไรมาคาบ โอ๊ะ!..อมสักหน่อยไหมคะน้องออกัส พอดีว่าพี่มีมีลูกอมอยู่นะคะ”

วาฬยื่นลูกอมรสมิ้นท์ให้เป็นนัยๆว่าจะได้ปากหอม แต่อีกฝ่ายเบ้หน้า ออกัสเป็นดาราหนุ่มตัวบอบบางน่ารักผิวสวยคล้ายผู้หญิง แตกต่างจากขอบฟ้าที่ดูบึกบึนแข็งแรง แต่ถ้าจะให้เทียบความหล่อคนหลังนำลิ่วไปไกล แต่ถ้าน่ารักก็ต้องยอมแพ้ออกัส

"หึหึ เอาจริงๆแล้วผมว่าพี่อย่ามาตีสองหน้าดีกว่า ผมรู้นะว่าพี่เองก็หิวเงิน แต่ที่ทำนิ่งเพราะหวังจะเรียกค่าตัวแพงๆเท่านั้น..ใช่ไหมล่ะ?"

"เอ๊ะ!! ไอ้เด็กคนนี้" สาวประเภทสองฉุนกึกง้างมือจะจัดการตบปากเด็กที่ยังไม่สิ้นกลิ่นน้ำนมตรงหน้า แต่ขอบฟ้ารีบจับมืออีกฝ่ายไว้เสียก่อน

“อย่ามีเรื่องดีกว่านะผมขอล่ะ"

"เราก็อย่างนี้ตลอด มันถึงได้ใจให้พี่ตบสักทีเถอะ ปากอย่างนี้มันต้องตบสั่งสอนสักหน่อย"

"มีอะไรกันหรือเปล่า" 

พี่หญิงเจ้าของโมเดลลิ่งชื่อดังและเป็นผู้จัดการส่วนตัวที่ดูแลออกัสเดินเข้ามาถามหน้านิ่วเมื่อได้ยินเสียงเอะอะโวยวายดังออกไปข้างนอก

"พี่ช่วยเตือนเด็กของพี่ด้วยนะค่ะว่าอย่ามาระรานเด็กของหนู ถ้ายังไม่หยุดหนูไม่เอาไว้จริงๆนะ เพราะนี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่ออกัสลามปามไม่รู้จักเด็กไม่รู้จักผู้ใหญ่ เอ่อ..และก่อนจะว่าคนอื่นหัดดูตัวเองซะก่อน ร่องรอยที่คอและตามแผงอกเนียนๆนะให้เด็กมันปกปิดให้หนาๆด้วยนะ จะได้ไม่อายแขกที่มาร่วมงาน"

"ไว้พี่จะจัดการเด็กของพี่เอง ขอบใจวาฬมากที่ไม่เอาเรื่อง" เพราะเจ้าของโมเดลลิ่งรู้ดีว่าเด็กของตนเป็นคนนิสัยอย่างไร 

"ผมขอตัวไปเข้าห้องน้ำก่อนนะครับพี่วาฬ ฝากไอ้ช่อนี้ด้วย” ขอบฟ้าขอตัวออกไปข้างนอกไม่ลืมหันไปมองช่อดอกลิลลี่สีขาว

อันที่จริงเขาอยากจะออกมาสูดอากาศบริสุทธิ์ข้างนอกมากกว่า ไม่อยากอารมณ์คุกรุ่นไปมากกว่านี้ ยังเหลือเวลาอีกเยอะกว่าจะถึงคิวการโชว์ตัว ที่นี่บรรยากาศดีมากพอๆกับบ้านเกิดที่สวนผึ้ง ที่นั้นล้อมรอบด้วยป่าเขาลำเนาไพร มีธารน้ำตกใสเล็กๆไหลผ่าน 

หลังจากยืนนิ่งสูดอากาศเข้าเต็มปอด ชายหนุ่มก็เดินไปห้องน้ำเพื่อทำธุระส่วนตัว แต่ระหว่างที่กำลังจะเดินเข้าไปก็เจอร่างของผู้ชายสองคนกำลังนัวเนียกันอยู่ใกล้ๆ ตรงทางเข้าซึ่งขวางทางไว้อยู่ คนหนึ่งเขาจำได้แม่นว่าเป็นออกัส ส่วนคนตัวสูงหุ่นดีอีกคนเขาไม่แน่ใจเพราะเห็นทางด้านหลัง

"คืนนี้ให้กัสอยู่ด้วยอีกนะครับเฮีย กัสขอแก้ตัว"

“ไหวเหรอ" น้ำเสียงทุ้มเป็นกังวานทำให้เท้าแข็งแรงหยุดชะงัก ขอบฟ้ารีบเงยหน้ามองเจ้าของเสียง นี่มันเสียง.....เขาจำได้

“ครับ ขอแค่ได้อยู่กับเฮียจะแบบไหนผมก็รับไหว” อยากจะบอกว่าเมื่อคืนนี้ถึงแม้จะเพียงแค่รอบเดียวแต่ก็ถึงอกถึงใจเขามาก ยอมรับว่าติดใจเซ็กส์จากผู้ชายคนนี้ ทั้งเร่าร้อนและเงินหนา

ผู้ชายตรงหน้ามีความต้องการเรื่องอย่างว่าแบบถึงพริกถึงขิง และเขาก็รู้ใจว่ารสนิยมทางเพศของอีกคนชอบอะไรแบบไหน แต่ว่าเมื่อคืนกลับถูกไล่กลับทั้งที่ผ่านกิจกรรมรักเพียงแค่รอบเดียว ซึ่งปกติแล้วเฮียเหนือไม่ต่ำกว่าสาม 

"นะครับเฮีย หรือว่าจะเอาผมตรงนี้ก็ได้นะ ผมไม่ติด"

น้ำแสียงออกัสออดอ้อนยั่วยวนคนตัวโต ส่งสายตาหวานเชิญชวนอย่างสุดฤทธิ์ มือบางโอบรอบคออีกฝ่ายไว้ให้โน้มตัวลงมาเผยอเรียวปากอย่างท้าทาย ร่างสูงบีบคางอีกฝ่ายให้แหงนเงย มือหนาเลื่อนขึ้นโอบรอบเอวแล้วรั้งเข้าประชิดตัวจนออกัสแทบลอย แล้วลูบลงไปบีบเคล้นก้อนกลมๆอย่างแรง ก่อนจะก้มลงประกบปากเรียวสีสดที่ท้าทายอย่างแนบแน่น

“อะแอ่ม ขอโทษนะครับ ไม่เข้าไปข้างกันเหรอครับ ถ้าไม่เข้าก็กรุณาอย่ามายืนขวางทางคนอื่น”

เสียงเย็นของขอบฟ้าทำให้คนทั้งคู่ผละออกจากกันแทบทันที ออกัสทำหน้าตกใจเล็กน้อยก่อนจะเปลี่ยนเป็นนิ่งกลบเกลื่อนความอาย ส่วนคนตัวสูงปั้นหน้านิ่งไม่ได้รู้สึกสะทกสะท้านอะไรสักนิด มือหนาขยับเสื้อสูทสีแดงเลือดหมูที่ขับให้ใบหน้าหล่อดูโดดเด่นยิ่งขึ้น ยอมรับว่าเป็นผู้ชายที่หล่อและดูดีมากที่สุด ถ้าหากคนตรงหน้านี้สนใจจะเข้าวงการเขาคงถูกเขี่ยลงมาแน่และตกกระป๋องแน่ 

ดวงตาคมมองทั้งคู่ด้วยสายตาเย็นชา เพราะเห็นว่าที่นี่ไม่เหมาะที่จะมาพลอดรักกัน ช่างไม่รู้จักยับยั้งชั่งใจ ถ้าอดไม่ไหวกันจริงๆก็น่าจะหาซอกตึก ซอกหลืบมืดๆทำกันก็ได้

“ผมคิดว่าพวกคุณน่าจะอดใจรอกันอีกสักหน่อยแค่ไม่กี่ชั่วโมงงานก็จบแล้ว เพราะตรงนี้ไม่น่าจะเหมาะที่คุณสองคนจะมาทำตัวรุ่มร่ามประเจิดประเจิดประเจ้อ” ขอบฟ้าพูดเสียงเรียบมองคนทั้งคู่ด้วยสายตาตำหนิ

“ทำไม หรือว่าพี่ไม่เคยทำแบบนี้กับเสี่ยคนไหน...เอ๊ะ..หรือพี่อิจฉาที่ผมกับคุณ......” ยังไม่ทันที่ออกัสจะพูดจบก็โดนสายตาดุจากเจ้าของร่างหนาจ้องมาทำให้ต้องรีบปิดปากทั้งที่ขัดใจตัวเอง แววตาจ้องคนที่มาทีหลังอย่างเอาเรื่อง 

“พี่กับออกัสมันคนละเลเวลกัน พี่ไม่ได้ร่านพอที่จะมาทำตัวต่ำๆหน้าห้องน้ำแบบนี้”

 ขอบฟ้าแทรกขึ้นด้วยคำพูดเจ็บแสบ รู้สึกไม่ชอบใจเจ้าเด็กปากยังไม่สิ้นกลิ่นน้ำนมตั้งแต่ข้างในแล้ว เพราะเห็นว่าเป็นรุ่นน้องจึงไม่อยากเอาเรื่องและไม่อยากจะต่อความยาวสาวความยืด แต่พอจะมาเข้าห้องน้ำก็ต้องหยุดชะงักเพราะดันเห็นสองคนมายืนเกะกะขวางทางเข้าห้องน้ำจึงทำให้ไม่อาจมองข้าม

“นี่พี่จะพูดแรงเกินไปแล้วนะ เห็นว่าเป็นเด็กโปรดของช่องแล้วจะมาพูดจากับผมแบบนี้นะ”

“เปล่าพี่ก็แค่เตือนเพราะหวังดี”

“หวังดีหรือว่าอิจฉากันแน่!”

“ถอยไป!!” 

ขอบฟ้าไม่พูดเปล่าเมื่ออีกคนไม่หลบ ร่างสูงจึงเดินชนไหล่คนทั้งคู่เข้าไปอย่างดื้อๆและปิดประตูกระแทกใส่หน้าอย่างแรง ได้ยินเสียงกระแทกส้นของใครสักคนออกไป ชายหนุ่มจึงได้ถอนใจยาวแล้วส่ายหน้าอย่างเอือมระอา

ออกัสเป็นเด็กรุ่นน้องช่องเดียวกันอายุราวๆกับคนโปรดหรือไม่ก็อาจจะน้อยกว่าด้วยซ้ำ แต่ที่อีกฝ่ายไม่ชอบใจคงเพราะไม่เคยได้รับบทหลักสักที

พอทำธุระส่วนตัวเสร็จขอบฟ้าก็เดินออกมาจากห้องน้ำอย่างเซ็งๆ เดินตรงไปอ่างล้างมือก็เจอตัวต้นเหตุที่ทำให้เขารู้สึกหงุดหงิดกำลังยืนกอดอกนิ่งมองอยู่ตรงประตู 

“เมื่อกี้ไม่ได้หึงใช่ไหม?” น้ำเสียงยียวนทำให้ขอบฟ้าฉุนกึก

“ผมเนี่ยนะหึงคุณ ขอโทษครับคงเข้าใจอะไรผิดแล้วล่ะ เราเพิ่งเจอกันแค่ครั้งเดียวทำไมผมต้องหึงหรือคิดอะไรแบบนั้นด้วย” ขอบฟ้าชักฉุนแต่อันที่จริงก็รู้สึกแปลกใจอยู่ไม่น้อยที่อีกฝ่ายดูเหมือนสนิทสนมกับออกัสดูก็รู้ว่านี่ไม่ใช่ครั้งแรกของทั้งคู่ ไม่นึกว่าผู้ชายคนนี้จะทำตัวรุ่มร่าม แต่ก็ไม่แปลกเพราะเขาหน้าตาดีและหล่อรวยขนาดนั้น ย่อมมีคนอยากเข้าหาเป็นเรื่องธรรมดาซึ่งมันก็ไม่เกี่ยวกับเขาอยู่ดี

“แล้วที่หน้าบึ้งตึงคิ้วขมวดเป็นปมอยู่นี่ล่ะ คืออะไร”

ร่างสูงของคนที่ยืนกอดอกมองเขานิ่งยกยิ้มบางๆขยับเข้ามาหายืนประกบด้านหลังอย่างรวดเร็วโดยที่ขอบฟ้ายังไม่ทันตั้งตัวเพราะมัวแต่ก้มล้างมือและดูความเรียบร้อยของตัวเองก่อนจะออกจากห้องน้ำ

ดาวเหนือโน้มเข้ามาประชิดทางด้านหลัง มือสองเท้าค้ำยันอ่างล้างหน้าไว้ทำให้ร่างสูงของขอบฟ้าตกอยู่ในอ้อมแขนของคนด้านหลังโดยปริยาย

“นี่คุณ!!หลีกไปนะ” 

อีกฝ่ายก้มลงจนใบหน้าหล่อเกยอยู่ตรงบ่าแกร่งทั้งคู่สบสายตากันผ่านกระจกบานใหญ่ในห้องน้ำ ใบหน้าหล่อคลอเคลียอยู่ข้างแก้มเนียน จมูกโด่งเหมือนกำลังสูดกลิ่นหอมจากตัว ทำให้ขอบฟ้าไม่กล้าแม้แต่จะกระดุกกระดิกเพราะแค่ขยับตัวนิดเดียวจมูกโด่งคมสันคงโดนเข้าที่แก้มของตนเป็นแน่ เสียงลมหายใจของคนข้างหลังรินรดตรงซอกคอใบหู แก้มเนียน และลำคอ จนเจ้าตัวรู้สึกขนลุกขนอ่อนตั้งชันโดยอัตโนมัติ

ร่างแกร่งที่อยู่ด้านหลังบดเบียดต้นขาหน้าท้องแกร่งเข้ามาแนบชิดจนรู้สึกถึงความแข็งแรงกำยำของคนข้างหลัง ขอบฟ้าได้กลิ่นน้ำหอมและกลิ่นกายที่เป็นกลิ่นหอมประจำตัวเขา เพราะเมื่อคืนชายหนุ่มเผลอสูดกลิ่นหอมเข้าไปตอนที่ช่วยกันทำกับข้าว 

ส่วนดาวเหนือเองก็แกล้งใช้จมูกโด่งปัดป่ายแก้มของอีกฝ่ายอย่างจงใจ จนขอบฟ้าแทบกลั้นลมหายใจจะขยับหนีก็เหมือนจะโดนอีกฝ่ายขยับมาแนบชิดมากยิ่งกว่าเดิม

“ปล่อย!!”

"หอมจัง"

"ผมบอกให้ปล่อย!!"

“จุ๊จุ๊..จะเสียงดังทำไม คุณทำให้คู่ขาของผมไปแล้ว ไม่คิดจะรับผิดชอบกันบ้างเหรอ หือ”

ดาวเหนือจับร่างของคนตรงหน้าให้พลิกมาประจันหน้ากับเขา ขอบฟ้าใช้มือค้ำยันอกแกร่งไว้เพราะอีกฝ่ายบดเบียดร่างเข้ามาจนหน้าอก หน้าท้องและต้นขาเบียดเสียดแนบชิดจนชายหนุ่มต้องกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบากเพราะไม่คิดว่าจะถูกอีกฝ่ายจู่โจม แรงขัดขืนของขอบฟ้าทำให้คนทั้งคู่กอดรัดฟัดกันอยู่นานเพราะต่างก็ไม่มีใครยอม 

มาเฟียหนุ่มที่ผ่านสนามรบและสนามรักมาโชกโชนกว่ารวบข้อมือที่ทุบอกแกร่งไว้ ขาแข็งแรงสองข้างหนีบขาอีกฝ่ายไว้ไม่ให้เตะก่อนจะพุ่งเข้าไปจูบปากหวานๆนั้น ลิ้นร้อนแทรกเข้าไปในจังหวะที่อีกคนกำลังจะสบถด่า เข้าไปควานหาความหวานข้างในโพรงปากนุ่ม ร่างสูงของขอบฟ้าขัดขืนพยายามจะแตะต่อยอีกฝ่ายแต่ก็โดนคนแข็งแรงกว่าปิดไว้ทุกช่องทาง ริมฝีปากของคนทั้งคู่บดเบียดรุนแรงหนักหน่วงยิ่งกว่าเดิมทั้งเร่าร้อนรุนแรงจนร่างของดาราหนุ่มไร้เรี่ยวแรงแทบยืนไม่อยู่ เมื่อคนเอาแต่ใจบดจูบเนิ่นนานจนชายหนุ่มหายใจไม่ทัน ขอบฟ้าจึงกัดเข้าที่เรียวปากล่างอย่างแรงยามอีกคนเผลอ จนดาวเหนือต้องผละออกมาด้วยความรู้สึกเจ็บรับรู้ได้ถึงรสชาติปะแล่มจากเลือดที่ซึมเพราะเขี้ยวของอีกคน

“คุณนี่มันเลวจริงๆ ไอ้!!”

“ถ้าด่าออกมาอีกคำเดียว คราวนี้ผมทำมากกว่าจูบนะ” 

สีหน้าของดาวเหนือพอใจมากที่สามารถทำให้อีกคนเสียอาการ ปากหยักสวยตรงหน้าบวมเจ่อ ใบหน้าหล่อแดงก่ำด้วยความโกรธ 

"ใครๆก็อยากจะจูบผมกันทั้งนั้น คุณไม่ชอบรสจูบของผมบ้างเหรอ"

"จูบรสชาติห่วยๆเนี่ยนะ..ผมไม่เคยจูบกับใครที่รสชาติไม่ได้เรื่องอย่างนี้มาก่อน" ขอบฟ้ายิ้มเยาะ แต่แทนที่อีกฝ่ายจะโกรธจัดกลับระเบิดเสียงหัวเราะออกมาซะอย่างนั้น

"หึหึ แน่ใจนะที่พูด"

ดาวเหนือมองเจ้าของใบหน้าหล่อที่อยู่ห่างเพียงแค่คืบ ขอบฟ้าแรงเยอะมากทำเอาเขาเหนื่อยไม่น้อย ปล้ำกันอยู่นานเพราะอีกฝ่ายไม่ยอมให้เขาจูบตามอำเภอใจได้โดยง่าย

"ขอบฟ้า อยู่ในห้องน้ำไหมจะถึงคิวแล้วนะ ไปเปลี่ยนชุดได้แล้ว" 

เสียงผู้จัดการส่วนตัวดังเข้ามาใกล้ทำให้ขอบฟ้าใช้แรงที่เหลือทั้งหมดที่มีรีบผลักอกคนที่ยิ้มล้อเลียนเขาออกไปไกลๆตัวแล้วขยับเสื้อผ้าและผมให้เข้าทรง 

"อย่านึกว่ามีเงินและจ้างผมมางานนี้แล้วคุณจะทำอะไรกับผมก็ได้นะ" ขอบฟ้าชี้หน้าตัวต้นเหตุอย่างเอาเรื่องพร้อมกับเช็ดปากตัวเองแรงๆอย่างรังเกียจโดยไม่มีวี่แววว่าจะกลัวเกรงเขาเลยสัดนิด ก่อนจะรีบเดินหุนหันออกไปจากห้องน้ำ ได้ยินเสียง กลั้วหัวเราะกวนประสาทตามหลังมา

"หึหึ..,ปากร้ายๆก็หวานไม่เบานี่หว่า" ดาวเหนือยกยิ้มร้ายยกมือลูบเรียวปากของตัวเองถึงแม้จะถูกอีกฝ่ายกัดจนเจ็บแต่กลับทำให้ชายหนุ่มรู้สึกพอใจ 

ยิ่งร้าย ยิ่งยากแบบนี้แหละที่เขาชอบ

"รูปสวยมากครับนาย"

เรวินทร์เดินออกมาจากที่ซ่อนพร้อมยื่นโทรศัพท์ให้ดูคลิปวิดีโอที่เขากำลังบดจูบขอบฟ้าอย่างรุนแรงหนักหน่วง

"หึหึ..กูกลับรู้สึกว่าจูบของมันมีไว้เพื่อกู"