บทที่ 18 จึงรีบกลับมาหา

ผมโยนโคมไฟกลับลงไปบนพื้นพรมทันทีที่เหนือเปิดประตูห้องนอนออกมาอีกครั้ง ตรงโคนผมเหนือหน้าผากด้านซ้ายของเขามีปลาสเตอร์ยาแปะอยู่

เหนือค่อย ๆ เดินเข้ามาหาผม ในขณะที่ผมเริ่มตัวโยนเพราะกำลังจะร้องไห้

และแทนที่ผมจะเป็นคนปลอบคนเจ็บ แต่คนบาดเจ็บกลับดึงผมเข้าไปกอด

ทั้งรู้สึกผิดทั้งตกใจ อารมณ์ของผมตีกันไปหมด...