บทที่ 35 ปลอดภัย

“เหนือ!”

ร่างของเหนือค่อย ๆ จมหายเข้าไปในดงดอกบัวและใบของมัน กว่าผมจะตั้งสติได้ เหนือก็จมลงไปนานเป็นนาที

ผมกระโดดลงไปในน้ำ ลากร่างของเหนือออกมาอย่างทุลักทุเล ทั้งสายบัว ทั้งโคลนตม เป็นอุปสรรคของเราสองคน ขาข้างหนึ่งของเหนือหดเกร็ง เขาร้องอย่างเจ็บปวด ก่อนจะหมดสติและจมลงไปในน้ำอีกครั้ง

“เหนือ!”

ผม...