บทที่ 39 ความลับของมีฟ้า

“ขอโทษครับ วันหลังไม่ทำก็ได้”

“ไม่ได้” เอ่อ เรื่องนี้ยอมไม่ได้ครับ

“ก็ทำแล้วเป็นแบบนี้ วันหลังไม่ทำแล้วนะ สงสารคุณฟ้า” ผมรู้ว่าเขายิ้มอยู่ในความมืดแหง ๆ

“คงเป็นเพราะอยู่ในน้ำนานน่ะ ไม่เกี่ยวกับเรื่องนั้นหรอก” ผมโยนความผิดให้น้ำในคลอง “แต่คราวหน้า เบา ๆ หน่อยก็แล้วกัน ไม่เอาท่านั้นแล้วนะ”

ผมคิดถึ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ