บทที่ 70 จึงเดินไม่ไหว

“กูลืมกุญแจรถ”

อิงครัตส่งเสียงเข้ามา เหนือหันไปมองพวงกุญแจที่กองอยู่บนโต๊ะข้างโซฟาอย่างเซ็ง ๆ ก่อนจะรีบไปหยิบแล้วส่งให้อิงครัตผ่านช่องประตูที่เปิดแง้มไว้แค่พอจะยื่นพวงกุญแจออกไปได้ ในขณะที่ใบหน้าของเหนือยังซุกไซ้อยู่ตรงซอกคอของผม

“อื้ม” ผมครางอย่างพอใจ เสียงอาจจะเล็ดลอดผ่านช่องประตูออกไปบ้าง แต่ผม...