บทที่ 76 ผิดหวัง

“เลว! พูดแบบนี้ได้ไงวะ”

ผมพุ่งทะยานจะเข้าไปทำร้าย แต่อิงครัตกับชวกรเข้ามารั้งผมเอาไว้ พวกมันลากผมให้ไปนั่งฝั่งเดียวกับพวกมัน

แขกโต๊ะอื่นหันมามองอย่างสนใจ บางคนก็ยกโทรศัพท์มือถือขึ้นมาถ่าย

ผมโวยวาย ดิ้นรนออกจากการกอดรัดของเพื่อนทั้งสอง แต่ก็สู้แรงพวกมันไม่ได้ ผมจึงปาแก้วเปล่าในมือ เหวี่ยงออกไปสุดแ...