บทที่ 8 ทำไมต้องปิด
“คุณฟ้าเมามากแล้ว พี่จะพากลับห้อง” ผมพูดกับคนในอ้อมแขนที่แม้แต่จะยืนยังโงนเงนทรงตัวไม่อยู่
“ฮื้อ… ยางม่ายกลาบ” ลากเสียงยานคางแถมมือไม้ยังควานสะเปะสะปะ “ไปเต้น ๆ ๆ” แล้วก็ลากผมเข้าไปกลางวงเพื่อน ๆ ที่เต้นกันอย่างสนุกสนาน “เหนือ มาเต้นกัน เต้นกัน”
เจ้าของใบหน้าหวานฉ่ำดวงตาปิดปรือราวกับจะลืมไม่ขึ้น โยกตัวไปมาตามจังหวะเพลงที่เพิ่งเปลี่ยนเป็นเพลงรักหวานซึ้งให้นักเต้นได้พักแรง ริมฝีปากสีสวยบัดนี้แดงก่ำเพราะฤทธิ์แอลกอฮอล์ที่มีฟ้าดื่มเข้าไปเกินลิมิตของตัวเอง มันขยับเอื้อนเอ่ยบางอย่างงึมงำฟังไม่ได้ความอยู่ตรงหัวไหล่ของผม
“พี่เหนือใจร้าย”
สองแขนของผมกอดรอบเอวของมีฟ้าเอาไว้เพราะกลัวอีกฝ่ายจะเซล้ม สองเท้าของผมขยับโยกเบา ๆ ตามจังหวะเพลงเพื่อกล่อมคนเมาให้สงบหยุดโวยวาย แต่หนึ่งหัวใจของผมมันกำลังวูบโหวง ในสมองคิดวกวน ไม่ใช่ไม่รู้ในสิ่งที่มีฟ้าต้องการ แต่เพราะผมรู้… รู้ดีว่าตัวเองไม่คู่ควรจะเป็นคนคนนั้น ระหว่างผมกับเขาแม้ว่าเราจะใกล้กันขนาดไหน แต่มันมีเส้นบาง ๆ ของความเหมาะสมคั่นกลางอยู่เสมอ ไม่ว่าจะเมื่อก่อน ตอนนี้ หรือว่าอนาคตวันข้างหน้า ทั้งวรภัทรและเวลาสสูงส่งเกินกว่าที่คนอย่างผมจะคู่ควร
จบ PART… เหนือนที
ผมลืมตาขึ้นมาพร้อมกับความรู้สึกปวดหนึบตรงขมับทั้งสองข้าง ลำคอแห้งผาก และมีอาการคลื่นไส้จนอยากจะอาเจียน ผมพาร่างกายอ่อนล้าลงมาจากเตียง เดินโงนเงนเข้าไปโก่งคออ้วกในห้องน้ำอย่างหมดไส้หมดพุง
พอรู้สึกดีขึ้นหน่อยก็เงยหน้าขึ้นมา ตอนนั้นแหละที่ผมได้เห็นสภาพตัวเองในกระจก
ผมสีน้ำตาลทองถูกมัดจุกไว้กลางศีรษะอย่างที่ผมชอบทำ แต่ผมมั่นใจว่าผมไม่ได้เป็นคนมัดแน่ ๆ
แผ่นมาร์กหน้าลายแพนด้าห้อยอยู่ตรงโหนกแก้มข้างหนึ่ง มันคงหลุดออกตอนที่ผมอาเจียนลงชักโครก จำได้ว่าเมามาก ภาพตัดไปตอนไหนยังจำไม่ได้ ผมคงไม่มีสติพอจะมาร์กหน้าก่อนนอนหรอกนะ
และอีกอย่างที่อยู่บนร่างกายของผม คือชุดนอนลายการ์ตูนวันพีชที่ผมไม่เห็นแม้แต่เงาของเจ้าของมันตั้งแต่ลืมตาขึ้นมา
ไม่ต้องเดาให้ยากว่าทั้งหมดนี่เป็นฝีมือของใคร แต่ทว่า… ห้องทั้งห้องเงียบฉี่ราวกับมีผมอยู่คนเดียว
หลังจากล้างหน้าล้างตาแล้วผมก็เดินออกมาจากห้องนอน เวลาบนหน้าปัดนาฬิกาที่บานประตูห้องบอกว่ามันเลยเวลาอาหารเที่ยงมาสองชั่วโมงแล้ว มิน่าผมถึงรู้สึกหิวจนไส้กิ่ว
ไม่มีเหนือนทีอยู่สักที่ในห้องชุด มีเพียงกระดาษโน๊ตสีฟ้าที่แปะไว้ทั่วห้องเต็มไปหมด
มีข้าวต้มอยู่ในตู้เย็น เอาออกมาเข้าไมโครเวฟ กดเลข 3
พี่ใส่กาแฟสดไว้ในเครื่องแล้ว แค่เอาแก้วมารองแล้วกดเลข 5 รอให้กาแฟหยุดไหลแล้วค่อยดึงแก้วออกมานะ ระวังลวกมือ
ชงเกลือแร่ไว้ให้ อยู่ในตู้เย็นอย่าลืมดื่มเพื่อชดเชยที่อาเจียนออกมา
พี่ออกไปซื้อของที่ซุปเปอร์ น่าจะกลับไม่เกินสี่โมงเย็น
แม้ว่าช่วงนี้เราสองคนจะอยู่ในสถานการณ์อึมครึม พูดกันน้อยมาก แต่เหนือนทีก็ยังคงทำทุกอย่างเหมือนเดิมจนผมอดยิ้มไม่ได้
แล้วยังจะปากแข็งบอกว่าเรื่องระหว่างเรามันไร้สาระ!
ผมนั่งกินข้าวต้มด้วยความรู้สึกใจฟูอีกครั้ง ไม่ยอมพูดใช่ไหม ผมดูที่การกระทำก็ได้ แล้วทุกอย่างก็ชัดเจนและเพิ่มความมั่นใจให้ผมเดินหน้าง้างปากและเคาะประตูหัวใจหนือนทีเต็มที่ เพราะคลิปที่อิงครัตส่งมาให้ทางแชทส่วนตัว
คลิปวีดีโอความยาวสามนาทีกว่า ตั้งแต่เพลง ได้พบเธอ ของ Pchy ดังขึ้น ร่างของผมอ่อนระทวยอยู่ในอ้อมกอดของเหนือนทีในมุมหนึ่งซึ่งมีเพียงแสงไฟสลัว เหนือพาผมโยกไปตามจังหวะเพลงรักแสนหวาน เราสองคนตกอยู่ในโลกที่มีเพียงเราเท่านั้น ผมเห็นแววตารักใคร่และท่าทางทะนุถนอมราวกับผมเป็นน้องน้อยแสนรักของเขา ผมเห็นใบหน้าของตัวเองที่มันโคตรมีความสุขแม้จะไร้สติเพราะฤทธิ์เหล้า และผมเห็นอนาคตของเราที่จะมีกันแบบนี้ตลอดไป
ทั้งรักทั้งหวงขนาดนี้ยังมีหน้ามาบอกว่าไร้สาระ!
InKZa อุ๊บ!! ภาพหลุดแอบถ่ายเดือนคณะ
สาดดดด!!! Sky
InKZa ไม่ชอบ? งั้นกูลบ!
ชอบ Sky
ทำดีมาก เพื่อนรัก Sky
InKZa สัด รักกูขึ้นมาเชียว
InKZa รีบเคลียร์ ๆ กันสักที เห็นแล้วอึดอัดฉิบหาย
คืนนี้จับกดเลยดีมะ Sky
InKZa จัด ๆ ๆ ๆ
InKZa ปิดเทอมแล้ว มึงเดินขาถ่างก็ไม่มีใครเห็นหรอก แต่อย่าหักโหมนะกูเป็นห่วง
แค่นี้นะ กูไปเตรียมตัวก่อน Sky
InKZa สัด! มึงรีบเหรอ
…
…
(Sky ไม่อ่านข้อความ)
