บทที่ 100 น้ำตาแห่งความดีใจ

เสียงของนาฬิกาปลุกร้องเตือนตั้งแต่ตีห้าภาคีรีบเด้งตัวลุกแล้วกดปิดให้เร็วที่สุด เพราะเห็นว่าภรรยากำลังนอนหลับสบาย ภาคีบิดขี้เกียจไปมาแล้วก้มลงฟัดเจ้าของแก้มนุ่มที่กำลังนอนกรนเสียงเบา 

จังหวะที่เขาตื่นหอมเตียวกับลูกชุบที่นอนอยู่บนเบาะปลายเตียงวิ่งตามเจ้านายลงไปชั้นล่าง

พ่อครัวหนุ่มคว้าผ้ากันเปื้อนม...