บทที่ 14 เหลี่ยม 14

          ลินจันทร์หน้าแดงก่ำ จ้ำพรวดตามร่างสูงไป กล้าดียังไงถึงหิ้วกระเป๋าแล้วเดินลิ่วๆโดยไม่สนใจหล่อน

“นี่ๆ หยุดนะ บอกให้หยุด”หล่อนดึงแขนเสื้อเขาอย่างแรง จนเขาหันมาคำรามใส่ แล้วคว้าข้อมือบางๆ หล่อนมาบีบไว้

“ว้ายฉันเจ็บนะคนบ้า... ไอ้ฝรั่งดองบอกให้หยุดเดี๋ยวนี้”สิ่งที่หล่อนปรามาสเขา ส่งผลให้ดวงตาส...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ