บทที่ 59 บทที่ 58 เข้าใจซึ่งกันและกัน

บทที่ 58 เข้าใจซึ่งกันและกัน

เต็มกลืนกับคำโกหกและการปิดบัง ข้าวหอมกระแทกเสียงใส่คำพูดมากมายที่กล่าวออกไป หอบหายใจจนตัวโยนกว่าจะพูดจบ

เสียงสุดท้ายเปล่งออกมาทั้งน้ำตา ทั้งความอัดอั้นที่เก็บไว้ในอกจนแทบจะระเบิด

พอได้พูดออกไปแล้วก็รู้สึกโล่งขึ้นอย่างน่าประหลาด

ข้าวหอมรู้ตัวว่าเธออารมณ์แปรปรวนขั้นหนั...