บทที่ 27 27

ไอความเย็นจากบรรยากาศโดยรอบสาดกระทบเข้าหาร่างบอบบางจนมือเรียวต้องกระชับปมเสื้อกันหนาวไหมพรมสีขาวสะอาดสะอ้านเข้าหากันเพื่อให้ความรู้สึกที่อุ่นขึ้น

ตอนนี้เป็นเวลาเกือบห้าทุ่ม เธอง่วงมากแล้ว และเป็นเวลาที่เธอควรเข้านอนได้แล้ว แต่กลับเลือกที่จะมานั่งมองฟ้าหม่นในค่ำคืนที่ไม่มีแม้กระทั่งดวงดาวสักดวง 

บ่อย...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ