บทที่ 6 6

หลังจากที่โดนยัยตัวแสบกรอกคำสั่งใส่หูเรื่องดูแลเพื่อนสนิทของเธอให้ดีๆ ในตอนที่ได้ออกมาด้วยกันตามลำพังก็เป็นเวลาที่พี่เสือรอคอยเช่นกัน

"สั่งเหมือนแม่เลยว่าไหม ทั้งที่ความจริงเพิ่งเกิดได้แค่ไม่กี่วัน" เสียงบ่นถึงใครบางคนทำคนข้างๆ หลุดรอยยิ้มออกมาอย่างสุดจะกลั้น

เห็นแบบนี้แล้วรู้เลยว่าพี่ชายบ้านนี้รักน้องสาวมากๆ เหมือนที่ณมนเองก็พอจะรู้ว่านาราเองก็รักพี่ชายมากเช่นกัน

"พูดเหมือนอายุห่างกันลิบลับเลยนะคะ"

"เกือบสิบปี อันนี้พอได้ไหม?"

"ได้... แบบไหนคะ" เธอไม่เข้าใจก่อนจะใช้ตาใสๆ คู่นี้มองหน้าเขา พอเธอมองเขาก็ยิ้ม ยิ้มแบบที่ไม่เข้าใจเลยว่ามันหมายความว่ายังไง

"ก็ห่างกันค่ะ แต่ยัยนาจะยี่สิบห้าแล้วนะคะ"

"นาราจะยี่สิบห้า แต่เฮียสามสิบสาม แก่ไปไหม" 

"อยู่ดีๆ ทำไมถึงกลายเป็นเรื่องความแก่หรือไม่แก่ล่ะคะ"

"แค่อยากรู้ว่าถ้าเผลอไปจีบสาวอายุยี่สิบห้าเนี่ยเขาจะสนใจเฮียบ้างไหม หรือเขาจะมองว่าเฮียแก่เกินไป" 

"แบบนี้ใช่ไหมนาถึงบอกให้รายงานถ้าเฮียทำรุ่มร่าม น่าจะรุ่มร่ามสาวๆ บ่อยแน่เลย" 

"เนี่ย เราก็เชื่อยัยตัวแสบอย่างเดียวเลย เฮียเลยไม่มีสิทธิ์ไปอยู่ในสายตา"

"จะอยากมาอยู่ในสายตาหนูทำไมก่อน ผิดคนแล้วมั้ง" นิรามหลุดเสียงหัวเราะในลำคอเบาๆ เธอเปิดมาแบบนี้คือรู้เลยว่าเก็บเอาเรื่องที่ร้านกาแฟมาใส่ใจ

"รีสอร์ทกับพลูวิลล่าเปิดมานานแล้วเหรอคะ" 

"จำความได้ก็เห็นอยู่ก่อนแล้ว ก็มีมาปรับปรุงและสร้างเพิ่มอยู่เหมือนกัน" 

"ที่นี่สวยมากค่ะ อากาศคือที่สุด มิน่าล่ะนาถึงได้สดใสขนาดนั้น เพราะธรรมชาติรอบตัวดีเป็นทุนเดิมอยู่แล้วด้วยนี่เอง" 

"ใครๆ ก็บอกว่าที่นี่น่าอยู่ เราล่ะ อยากมาอยู่ไหม" 

"ถึงได้มานี่ไงคะ อยู่ยาวเป็นเดือนเลย"

"นี่ถ้าไม่อกหักนี่จะมาไหม" 

"ไม่มีทางไม่อกหักเลยค่ะ เขาตัดสินใจที่จะไป หนูเลยตัดสินใจที่จะมาที่นี่เลยเหมือนกัน" 

"เสียใจมากเลยอ่ะดิ แฟนคนแรก?" คนถูกถามยิ้มบางๆ และยอมพยักหน้ารับ 

"ประมาณนั้นมั้งคะ" 

"อายุแค่นี้เอง"

"คะ?"

"เฮียแค่จะบอกว่าอย่าไปเสียดาย อย่าไปเสียใจ โลกใบนี้มีอะไรให้น่าค้นหาอีกเยอะแยะ อย่าเอาความสดใสไปทิ้งไว้ที่ผู้ชายคนเดียว" 

"ขอบคุณที่ช่วยสอนค่ะเฮีย" อยากได้ความเป็นกันเองเพราะอย่างน้อยนิรามก็คือพี่ชายของเพื่อนจนต้องยกมือไหว้เขา ปล่อยให้รอยยิ้มมันเปื้อนแก้มขาว ทีเล่นทีจริงผสมกัน

"เฮียที่ไม่ได้อยากเป็นแค่เฮีย" 

"คะ?"

"เปล่า แค่จะบอกว่าด้านหน้าก็ถึงทางเลี้ยว" 

"อ๋อ..." คนตัวเล็กส่งเสียงตามพลางหันไปสนใจสิ่งที่อยู่รอบตัวบ้าง ด้านทางเข้ามีป้ายที่ทำจากไม้ขนาดใหญ่เป็นชื่อที่พัก พอรถหรูเลี้ยวเข้าไปด้านในถึงกับตาลุกวาวเลยเช่นกัน

สวยหรู ดูแพง สมแล้วที่ใครๆ ต่างชอบแซวว่านาราทั้งสวยและรวยมาก พลูวิลล่าในพื้นที่แค่ไหนเธอไม่แน่ใจ แต่ที่นี่กว้างมาก ที่พักถูกโอบล้อมด้วยภูเขาทั้งลูก เดาว่าภายในห้องพักจะให้บรรยากาศที่ไม่ต่างจากการมานอนใกล้ชิดกับภูเขาอย่างแน่นอน 

"ที่นี่เป็นพลูวิลล่าของพี่เอง อยากมาลองนอนเล่นสักกี่คืนบอกได้"

"ถ้ามาพักจะได้ห้องพักราคาพิเศษไหม~" 

"ได้ ลดให้เก้าสิบเก้าเปอร์เซ็นต์ แถมฟรีอาหารทั้งสามมื้อ พร้อมเสิร์ฟถึงเตียง จะให้แถมคนเสิร์ฟด้วยไหม"

"เกินไป~" ห้ามใจไม่ให้ยิ้มนี่ไม่ได้เลยจริงๆ พี่ชายของนารา คารมคมคายไม่ธรรมดาเลยจริงๆ

"คนให้น่ะเต็มใจให้นะ คนขออ่ะ กล้ารับไหม" 

"ไม่เอาดีกว่าค่ะ ไม่อยากเอาเปรียบเฮียราม" 

"เฮียโสดนะ" 

"คะ?"

"เฮียโสด ไม่มีภาระที่ต้องรับผิดชอบ ไม่ต้องสงสารเฮียเลย ถ้าจะให้พูดตามตรง ถ้าอยากหลอกเฮียอ่ะหลอกได้เลย เฮียอนุญาตให้หลอกได้เต็มที่เลย"

"โอ๊ย... ไม่ไหวแล้ว~" พี่ชายนาราเกินต้านไปไกลมาก เล่นมุกแบบนี้ก็ยังไหว คนที่ไม่ไหวน่ะคือเธอ ทั้งที่รู้ว่าเฮียรามแค่แกล้ง แต่แก้มเธอนี่สิ แดงแจ๋ แดงจริงเลย

"ไม่คุย ไม่เล่นแล้ว ทำงานค่ะ อยากทำงาน" คนบอกส่งเสียงในลำคอเพื่อให้รู้ว่าเริ่มจริงจังแล้ว ไม่เล่นแล้ว ทนเขินไม่ไหวแล้ว

"วันนี้ไม่ได้ให้เริ่มงาน แค่อยากพามาดูสถานที่ วันนี้มาในฐานะอื่น จะเอาสถานะไหนดี" 

"น้อง"

"หน้าตาไม่เหมือนกัน" คนฟังถึงกับยกมือขาวๆ ขึ้นปิดหน้า กลั้นรอยยิ้มครั้งแล้วครั้งเล่า ไม่เป็นตัวของตัวเองเอาซะเลย จนต้องสั่นใบหน้าแรงๆ แล้วค่อยๆ ลืมตามองใบหน้าหล่อเหลาของคนตรงหน้าอีกครั้ง

เฮียรามกำลังมองหน้าเธอ มองแล้วยิ้ม แล้วเขาก็ทำในสิ่งที่ไม่คาดคิดนั่นคือการยื่นโทรศัพท์มือถือให้เธอ

"ขอเบอร์โทร ขอไลน์ด้วย" 

"เผื่อต้องคุยกันเรื่องงานใช่ไหม"

"เอาไว้ไลน์จีบ" 

"หนูไม่เล่นแล้ว"

"เฮียก็ไม่ได้จะเล่น จะเอาจริงๆ" 


รู้ว่าจะเอาจริง แต่จะเอาอะไร เอาแบบไหนก่อน 😉☺️😂

รออ่านคอมเมนต์จากทุกคนนะคะ ถ้าชอบ กดไลก์+คอมเมนต์ ให้เนมชื่นใจหน่อยได้ไหม นี่คือกำลังใจชั้นดีเยยนะคะ ☺️🙏🏻🌻

พบเจอคำผิดตรงไหนแจ้งได้นะคะ เดี๋ยวเนมตามแก้ให้เลยค่ะ

บทก่อนหน้า
บทถัดไป