บทที่ 29 เปลี่ยนแปลงอะไรไม่ได้

บรืนนนนนน

เสียงเครื่องยนต์ที่ดังข้างหูพร้อมกับแรงส่งตัวทำให้ฉันต้องคว้าเข็มขัดนิรภัยมาบีบเอาไว้แน่น รถสีแดงเพลงที่คุ้นเคยนั้นพุ่งออกไป เขานำหน้าเรา แล้วผู้ชายที่นั่งอยู่ข้างๆ ฉันก็สบถออกมา พร้อมกับเหยียบคันเร่งจนมิดตามหลังไปติดๆ บรรยากาศรอบตัวเต็มไปด้วยความกดดัน รถที่ฉันนั่งอยู่ถูกขับให้วัดเฉวียนเล็...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ