บทที่ 2 ตอนที่ 2 เราเลิกกันแล้วนะ

ตอนที่ 2 เราเลิกกันแล้วนะ

ตลอดเวลาที่อยู่ในลิฟต์หญิงสาวนิ่งเงียบสงบเสงี่ยมด้วยที่หวาดกลัว กลัวเขาจะตวาดเธอเหมือนที่ตวาดคนอื่น จนเมื่อลิฟต์เคลื่อนขึ้นมาถึงชั้น 6 ชั้นที่เราสองคนพักอาศัย

เฮียขุนขายาว เดินเร็วมาก นำหน้าเธอไปหลายก้าวราวกับต้องการทิ้งให้เธอเดินลำพัง จนเมื่อเดินมาหยุดระหว่างกลางห้องหมายเลข A69 A68 โทนเสียงที่แผ่วเบาก็เอ่ยถามขึ้น

"ห้องเพลงหรือห้องเฮีย"

"หะห้อง ห้องเพลง ห้องเพลงดีกว่า" ชี้นิ้วไปที่A68ที่เป็นหมายเลขห้องของตัวเอง จนเขาพยักหน้า เอื้อมมือมาล้วงกระเป๋าสะพายข้างแล้วหยิบคีย์การ์ดสแกนจนประตูคลายล็อก

เฮียขุนผายมือให้เจ้าของห้องอย่างเธอเข้าไปก่อน เมื่อก้าวขาเข้าไปก็รีบเปิดไฟ เปิดแอร์

พรึบ! ปึง!

เสียงกอดจากด้านหลังดังก่อนประตูจะปิดไม่ถึงสามวินาที ทำหญิงสาวยืนตัวแข็งทื่อ ได้กลิ่นแอลกอฮอล์เจือบุหรี่อ่อน ๆ จากลมหายใจร่างสูงที่สวมกอดอยู่ด้านหลัง

"หายไปไหนมา"

"..."

"ตั้งสามวันเลยนะเพลง" ขุนถามพลางกระชับกอดร่างเล็กในอ้อมแขนแน่น ยิ่งเห็นเธอเงียบเขาก็ยิ่งกอดแน่นขึ้น แล้วก็ต้องคลายกอดเมื่อเธอบอกเหม็นกลิ่นเหล้าจากปากเขา

ขุนเลยเดินไปเปิดตู้เย็นอย่างไร้มารยาท หยิบน้ำหวาน น้ำเปล่าของเพลงออกมายืนดื่ม ไม่วายใช้สายตาบอกให้นั่งรอ อย่าไปไหน

พิเพลง หญิงสาววัย 23 ปี เพิ่งสำเร็จการศึกษาปริญญาตรีเมื่อไม่นานมานี้ เธอเป็นพี่สาว มีน้องชายหนึ่งคนชื่อแพง เป็นน้องชายที่ไม่เอาไหนเลย แม่ก็เสีย พ่อก็มีเมียใหม่ เธอเลยย้ายมาอยู่คอนโดแทนการอยู่บ้านให้มีปากเสียง ฐานะทางบ้านกลาง ๆ แม่ทำประกันชีวิต ทิ้งเงินประกันกับทรัพย์สมบัติให้พอตัว เรียนจบคงไม่ลำบาก มีเงินทุนต่อยอดแน่นอน แต่ที่ลำบากคงเป็นแพง แพงติดการพนัน เงินที่แม่ทิ้งไว้ให้ แพงใช้หมดไปนานแล้ว แถมยังมาขอเธอบ่อย ๆ บางทีก็เบื่อเหมือนกันเพราะเธอเองก็ต้องกินต้องใช้ ไม่ได้มีรายได้เสริมมากมายนัก

ทีแรกเพลงไม่ได้อาศัยอยู่คอนโด แต่เพราะไม่อยากทนฟังเสียงด่าทอ หรือเสียงถกเถียงกันภายในบ้านเลยตัดสินใจย้ายมาอยู่คอนโดถาวร เธอย้ายมาตอนปีสอง อายุยี่สิบปีเห็นจะได้

หลังย้ายมาไม่นานก็เจอวีรกรรมเฮียขุน แต่เจอแค่ครั้งเดียว แล้วก็ไม่เคยเจออีกเลย แต่..แค่ครั้งเดียวก็เกินพอแล้วหรือเปล่า? แค่นี้ก็กลัวจะแย่

พิเพลงไม่แน่ใจว่าเผลอไผลไปทำความรู้จักกับเฮียขุนตอนไหน หลังจากเขาด่าแม่ หรือด่าอย่าเสือก ก็ไม่แน่ใจ แต่ที่แน่ ๆ บังเอิญได้คุยกันอยู่สองสามครั้ง สัมผัสได้ถึงความอบอุ่นที่ดูจะอบอุ่นมาก ๆ เหมือนเมื่อครั้งที่พ่อยังมีแค่แม่ ยังรักแม่หมดหัวใจคนเดียวอยู่เลยไม่มีผิด

'ทำอาหารเหรอน้อง ไม่รู้เหรอที่นี่ห้ามใช้แก๊ส ถ้าจะใช้ก็ใช้พวกไฟฟ้าดิ แก๊สอันตรายจะตาย เปิดก็ยาก มือแดงไปหมด เห็นไหมน่ะ' เป็นครั้งแรกที่เปิดประตูออกไปบังเอิญเจอเขาพอดี เลยขอให้เข้ามาช่วยเปิดแก๊ส ใครจะรู้ นอกจากเปิดยังโดนด่านัย ๆ อีกต่างหาก

ครั้งที่สองตอนก๊อกน้ำที่ซิงค์ล้างจานหัก น้ำพุ่งกระฉูดเปียกทั้งคนทั้งครัว เลยต้องรีบวิ่งไปเคาะประตูห้องเฮียขุนเพื่อขอความช่วยเหลือ แวบแรกที่สบตา เขาเหมือนเพิ่งตื่นแถมยังดูรำคาญเธออีกต่างหาก

'อะไรของเธอ ยัยเด็กบ้า'

แม้เขาจะด่าจะว่า แต่เธอว่าหล่อ..หล่อสะดุด หล่อไปหมด ตื่นมาก็หล่อเลย ผู้ชายอะไร

'ไปเล่นสงกรานต์ที่ไหนมา บ้าปะ เปียกขนาดนี้ นิติด่าตาย ไป ๆ คนจะนอน'

'คะคือพี่ ๆ พี่ ก๊อกน้ำที่อ่างล้างจานมันหักอะ แล้วตอนนี้น้ำมัน..'

'จะทำน้ำท่วมห้องเหรอวะ?' เขาถามแล้วก็รีบวิ่งเข้าไปในห้องเธอ ไปปิดวาล์วน้ำ ปิดในส่วนที่เธอไม่รู้ ไม่เคยรู้ว่ามี ก่อนจะเดินตัวเปียกเล็กน้อยมาดึงข้อมือให้ไปดูวาล์วน้ำ

'นี่วาล์วน้ำ ส่วนนั่นแผงไฟ ถ้าไฟฟ้าลัดวงจร หรือทำกับข้าวแล้วไฟไหม้ก็ไปปิดตรงนั้น' เธอเงียบมองมือเขาที่จับมือเธอค้างไว้ จนเมื่อพี่เขารู้สึกตัวก็รีบผละมือออก

'นี่ ถ้าไฟไหม้ ไม่ใช่แค่ปิดนะ ดับไฟด้วย ไม่อยากได้ยินข่าวว่าไฟลามมาไหม้ห้องฉัน'

'ขอบคุณนะคะ' มือเรียวสวยพนมขึ้นไหว้รุ่นพี่ตรงหน้าอย่างสำนึกผิด

'ไหว้พระเถอะ'

'ไหว้พี่อะแหละ ขอบคุณพี่'

'...' สบตานิ่ง

'พี่ช่วยเพลงเช็ดน้ำได้ไหม มันเยอะมากเลย ทำคนเดียวไม่ไหวแน่เลยค่ะ'

'รู้จักนิติไหม โทรซะ ชีวิตจะง่ายขึ้นไอ้น้อง' เขาพูดแล้วก็วางมือบนศีรษะคล้ายจะลูบ แต่เป็นการแตะเบา ๆ ผลักเล็กน้อยเสียมากกว่า รู้อีกทีพี่คนหล่อก็ออกจากห้องไปแล้ว

ขุนนั่งมองเพลงนิ่ง มองเธอที่ยืนเหม่อนานเกินไป เลยเดินเนียนไปสวมกอดจากด้านหลัง ขนาดกอด เพลงยังไม่รู้สึกตัว เขาเลยเนียนทำมากกว่ากอดด้วยการกดจมูกดมกลิ่นกายหอมที่เอาแต่คิดถึงคำนึงหามาหลายวันให้คลายความคิดถึง ความมือไม้ไว สอดมือเข้าไปลูบหน้าท้องแบนราบขยับไปใต้ราวนม บีบเคล้นอกอวบอย่างทะนุถนอม คลอเคลียเม้มใบหูขาวสะอาด เรียกสติหญิงสาวเสียงแผ่ว..

"เพลง.."

"เพลง ทำไหม.." ถามแล้วอิงซบหน้าผากกับไหล่มนหอม ๆ ก่อนจะตกใจเพราะเธอที่ดีดดิ้น ปัดมือเขาออกอย่างที่ไม่เคยทำ จนหัวคิ้วเริ่มขยับเข้าหากันแทบจะผูกเป็นปมอย่างคนสงสัย

"ยะ อย่าทำแบบนี้"

"?" ทำไม ทำไมจะทำไม่ได้?

"เราเลิกกันแล้วนะ เฮียลืมไปแล้วเหรอ"