บทที่ 54 ผมเป็นบ้าก็เพราะคุณ

เพราะอากาศข้างนอกที่ร้อนระอุบวกกับนั่งวินฝ่าแดดร้อนในเวลาบ่ายเขาจึงจัดการกาแฟที่พนักงานเพิ่งเอามาเสิร์ฟหมดภายในเวลาอันสั้น แต่ก็ยังคงนั่งอยู่อย่างเดิมไม่ยอมขยับไปไหน

“ดูเหมือนเขาจะถอยง่ายกินไปนะ” จู่ๆ ก็พูดขึ้นทำเอาอีกคนที่นั่งอยู่ด้วยเลิกคิ้วอย่างสงสัย

“คุณหมายถึงอะไรคะ”

“ก็คุณปรัชญ์นั่นไง แ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ