บทที่ 6 ตอนที่ 5 หันมาหน่อย
ตอนที่ 5 หันมาหน่อย
ความรู้สึกที่แบกมาตลอดวันถูกคลี่คลายทันทีเมื่อไคซ์เปิดกระเป๋าสตางค์ให้ดูว่าอีกหนึ่งชิ้นที่หายไปมันอยู่ที่นี่ ใจหนึ่งคิดอยากจะเชื่อให้สนิทใจ แต่อีกใจก็อดคิดไม่ได้ว่าเขาหลอก รู้ว่าหลอกแต่ก็ยอมให้หลอก ปิดหูปิดตาเชื่อ
"ไปเที่ยวไหนมา เฮียเธอจะอาละวาดเอาไม่รู้เหรอ"
"ภัสโตแล้วนะ" ร่างเล็กตอบขณะขยับตัวให้คนถามเปลื้องเสื้อผ้าอาภรณ์จนเหลือเพียงแผ่นปิดจุกที่เธอมักจะใช้ปิดจุกไว้ตอนนอนกับแพนตี้ลายลูกไม้สีเนื้อ
"ถามไปงั้น ไม่ได้ว่าอะไร แค่เห็นเฮียเธออาการไม่ค่อยดี"
"คงกลัวเสือผู้หญิงจะมากินน้องตัวเองมั้ง"
"..." กินไปแล้ว กินนานแล้วด้วย กินมาเป็นปีแล้ว ไม่มีวี่แววว่าจะหยุดกิน จนกว่าจะเบื่อ
"วันนี้ไคซ์สักเพิ่มไหม สักตรงไหน"
"ไม่ได้สัก เฮียเธอบอกเมื่อยมือเลยเอาไว้ก่อน"
"แบบนี้เมื่อไหร่เสือตัวนี้จะเสร็จ"
"เดี๋ยวก็เสร็จแล้ว" ไคเซอร์สบตาหญิงสาวใต้ร่างพลางยิ้มกรุ้มกริ่ม ทำมือเรียวเล็กเอื้อมมาดันปลายคางให้หันมองไปทางอื่น
"คนละเสร็จเถอะ" ตอบเคอะเขินไม่สบตาร่างสูงที่ขึ้นคร่อม
"เสร็จพร้อมกัน"
"ทะลึ่ง" ฟาดแขนแกร่งเบา ๆ พอให้ไคซ์รู้ว่าเธอกำลังเขินอายกับคำพูดกำกวมในตอนนี้
"หันมาจูบหน่อย เดี๋ยวใส่ถุงแล้ว" ไคเซอร์กระซิบตรงลำคอขาวเสียงกระเส่า จนสองมือเรียวเล็กสอดมาประคองใบหน้าให้สบตากัน ก่อนเธอจะผงกศีรษะขึ้นมาจูบที่ริมฝีปากบนล่างของเขาแผ่วเบา
ส่วนไร้กระดูกพลิ้วไหวตวัดหยอกเย้ากันและกันจนน้ำสีใสเลอะเปรอะเปื้อนริมฝีปาก ขณะมอบจูบเร่าร้อนมือใหญ่ก็ลูบไล้อยู่ไม่เป็นสุข ทั้งแกะทั้งถอดจนความสวยงามปรากฏตรงหน้า ใบหน้าหล่อขยับพรมจูบริมฝีปากเรียวเล็กย้ำซ้ำ ๆ ไล่จูบแก้มขาวลงมายังต้นคอ ดูดเม้มแผ่วเบาพอให้รู้สึกเสียว พลางตวัดลิ้นชิมความหอมหวานของผิวเธอ แล้วขยับริมฝีปากคลอเคลียต่ำลงเรื่อยจนถึงเนินอกอวบขนาดใหญ่ล้นมือ
ก่อนปลุกเร้าเขาใช้ปลายคางบดคลึงปลายถัน จนภัสดันไหล่ถึงได้เริ่มใช้ปลายจมูกโด่งคลอเคลียรอบความสวยงามสีชมพูอ่อนน่าดูดน่าเลียของเธอ ตามด้วยลิ้นที่ค่อย ๆ แตะหัวเล็กอย่างทะนุถนอม กระทั่งลิ้นตวัดขึ้นลงรัว เจ้าของปลายถันก็ขยับแอ่นอกให้เชยชมจนเต็มปากเต็มคำ เขาไม่รอช้าดูดเม้มเลียรัว ๆ บีบขยำอีกข้างจนพึงพอใจจึงสลับเปลี่ยนข้าง ไม่ลืมฝากรอยรักไว้ที่เนินอกอวบเหมือนอย่างทุกครั้ง
ปากหยักได้รูปพรมจูบสลับเลียก้อนซาลาเปาใหญ่จนมันวาวไปด้วยน้ำลายสีใส ก่อนจะเลียกลางร่องอกไล้ลงมายังหน้าท้องแบนราบ แยงลิ้นเลียรูสะดือขาวสะอาดไร้ซึ่งความรังเกียจ ยามที่ริมฝีปากและปลายลิ้นทำหน้าที่ ฝ่ามือใหญ่ก็ลูบลงต่ำ วนเวียนกลีบกุหลาบงามที่เริ่มผลิน้ำหวาน ก่อนจะดันเรียวขาขาวขยับออกกว้างให้สะดวกต่อการทำรักด้วยมือ หรืออาจจะไม่แค่มือ
ที่ผ่านมาเขาเห็นทุกสัดส่วนของภัสจนชินตา แต่ไม่ว่าจะกี่ครั้งกี่คราวเธอก็โดนเขาสำรวจก่อนเริ่มอยู่ดี วันนี้ก็เช่นกัน เธอออกไปข้างนอกมา ต้องโดนนิ้วคว้านดูก่อนว่าแอบไปทำอะไรไม่ดีมาหรือเปล่า ดูจากตาลักษณะภายนอกปกติ แคมยังปิดสนิท เนื้อในยังชมพูแดงเหมือนเคยไม่ได้มีร่องรอยอื่นแต่อย่างใด เมื่อสอดนิ้วเข้าออกจนถนัดมือเขาก็ชักนิ้วออกมาเพ่งเล็งไม่วายเอื้อมมืออีกข้างไปบีบปลายคางภัสให้หันมองนิ้วมันวาว
"ให้คนอื่นทำด้วยหรือเปล่า?"
"หือ" ร่างเล็กนอนปากยู่ ครางหือ สบตาไคซ์ที่มองเธอเหมือนกำลังจับพิรุธ
"มีแฟนเหรอ รีบพามาให้ดูหน้า"
"..." ได้ยินแล้วถึงกับอ๋อ เขาคงคิดว่าวันนี้ที่เธอออกไป คือออกไปเที่ยวกับแฟน และเขาก็คงแอบฟังเฮียคุยโทรศัพท์อยู่ห่าง ๆ ถึงได้รู้ไม่จริงแบบนี้
"ได้ยินหรือเปล่า?"
"ไว้มีก่อนเดี๋ยวพามา"
"อย่าเพิ่งให้มันเอา เข้าใจหรือเปล่า"
"แต่ไคซ์เอาได้แบบนั้นเหรอ"
"แล้วทำไมเอาไม่ได้ ก็เอาอยู่ตลอด" เอาจนจะเป็นกิจวัตรประจำวันทุกครั้งที่มาอยู่แล้ว
"เอาแบบไม่มีสถานะนี่นะ ไม่ตลอดหรอก ไม่ยั่งยืน"
"คิดว่ามีสถานะแล้วยั่งยืนเหรอ ไม่เคยเห็นคนเลิกกันหรือไง"
"ยังไม่เคยคบกันเลย คิดไปถึงเลิกเลยเหรอ"
"ไม่รู้" ไหวไหล่ตอบผละมือที่บีบคางเรียวหลวม ๆ ออกมาบีบขยำหน้าอกอวบแทน ส่วนมือข้างที่ให้ดูก็กลับไปคลอเคลียช่วงล่างขยับเข้า ๆ ออก ๆ จนน้ำหวานไหลยืดผ่านร่องก้นเลอะเปรอะเปื้อนที่นอน
"ไคซ์.." ภัสเอ่ยเรียกชื่อชายหนุ่มที่กำลังก้มหน้าสวมถุงยางอนามัยเสียงแผ่ว หรี่ตามองกายใหญ่ที่คุ้นเคยกับเธอดีไร้ซึ่งความหวาดกลัว
"อือ"
"เราเป็นอะไรกันเหรอ" บางทีก็เหมือนรักเหมือนแคร์ เธออยากได้ความชัดเจน ชัดแค่เราสองคนก็ได้ เธอยอม
"พี่ น้อง" ไคเซอร์เน้นคำว่าพี่-น้องเสียงหนักแน่น ขยับลำตัวเข้าไปแนบชิดความสวยงามมันวาวที่รออยู่สีหน้าเรียบเฉย เมื่อใกล้มากพอ มือใหญ่กำสาวชักรูดฟาดลงที่เม็ดเล็กดังแปะแปะหลายครั้ง ถูไถขึ้นลงเหมือนจะดันเข้าร่องซ้ำ ๆ ระหว่างที่ยังไม่ได้สอดใส่
"ภัสอยากเป็นเมียไคซ์"
"เป็นไปได้หรือไง?"
"ภัสกล้าบอกเฮียนะ ไคซ์กล้าไหม"
"ไม่กล้า"
"ทำไม"
"ยังไม่พร้อมจะหยุด ไม่อยากโดนผูกมัด" จะว่าหน้าตัวเมียก็ได้ที่ไม่กล้าพอจะบอกกับเพื่อนสนิท ทั้งที่ทำลับหลังไร้ซึ่งความละอายใจแบบนี้ แถมยังทำร้ายจิตใจภัสซ้ำ ๆ
ณภัสยังเด็กเกินกว่าจะเป็นเมียคนอย่างเขา บางทีจุดที่เรายืนมันก็แตกต่างมากจนเกินไป ภัสควรเจอคนดี ๆ ไม่ใช่ผู้ชายมือสองอย่างไคซ์คนนี้
"เข้าใจ" ภัสตอบพลางขยับขาออกกว้าง จนขาถูกยกพาดบ่า
"เข้าใจตลอด แต่ก็อยากเป็นเมีย เข้าใจแบบไหน" ไคซ์ถามหน้านิ่ง ขยับสอดใส่ท่อนลำขนาดใหญ่เข้าไปในร่องรักคุ้นเคย เขาขยับเข้าออกอยู่หลายครารอให้โพรงเนื้อนุ่มปรับตัวจนสามารถกระแทกได้มิดลำ
"ถ้าไคซ์บอกไม่อยากหยุด ไม่อยากผูกมัดก็อย่ามีแฟนนะ ภัสจะไม่มีเหมือนกัน"
"ยอม?"
"อือ"
"เด็กโง่ อย่างเธอคนดี ๆ รอต่อคิวเพียบ เลิกชอบพี่เถอะ ชีวิตเธอเจริญก้าวหน้าแน่นอน"
"ให้ภัสได้พยายามอีกหน่อย ถ้าไคซ์ไม่รักเดี๋ยวภัสก็กลับมารักตัวเองแล้ว"
"ภัส ถ้าพี่จะรักเธอ รักไปตั้งนานแล้ว นี่ผ่านมาเป็นปี พี่ไม่มีความรู้สึกดี ๆ ให้เธอเลยนะ แค่นี้ก็น่าจะเข้าใจได้แล้ว อย่าแกล้งโง่ เธอไม่ใช่คนโง่"
"ไคซ์ปากไม่ตรงกับใจ ร่างกายไคซ์ต้องการภัส แต่ปากไคซ์ผลักไสภัส" พยายามเข้าข้างตัวเองอย่างโง่ ๆ ทั้งที่รู้ว่าจะต้องเจ็บกับคำพูดคนตรงหน้า..อีก
"ร่างกายกับหัวใจคนละส่วน เธอรู้จักคำว่าเ งี่ย นไหม?" ไคซ์ยิ้มร้ายถาม กระแทกลึกสุดลำสองสามครั้งติดจนริมฝีปากเรียวเล็กเม้มเข้าหากัน หลับตาลงพร้อมน้ำสีใสที่ไหลออกทางหางตา
"..."
