บทที่ 48 CHAPTER 47 เจ็บปวด

CHAPTER 47 เจ็บปวด

เขารีบหันไปคว้าโทรศัพท์กับถุงผ้าของเธอ..

"ไปดิ" ใช้สายตาบอกให้เธอเดินไปยังประตู ให้ออกไป ในเมื่ออยากไปก็ไป ไปด้วยกันนี่แหละ 

"ทำแบบนี้ทำไม.."

"ก็เธอจะไป ฉันก็ต้องไปด้วย" 

"นายเล่นอะไรนักหนาเวียร์.." เหนื่อยแล้วนะ เหนื่อยที่เขาเป็นแบบนี้ เดี๋ยวดีเดี๋ยวร้ายเดี๋ยวก็แคร์เธอเอ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ