บทที่ 1 ท้อง

ห้องน้ำ

หญิงสาวตกใจจนหายใจสะดุดไปคราหนึ่ง มือเรียวสั่นระริก ทั้งมืออีกข้างหนึ่งยกขึ้นทาบอกตัวแข็งทื่อ ดวงตาโตเบิกกว้างด้วยความตะลึงเพริดอย่างไม่อยากจะเชื่อสายตาตัวเอง ก่อนที่หยาดน้ำตาจะเอ่อระเรื่อขึ้นมาบนขอบเปลือกตา เมื่อเธอพบว่าที่ตรวจครรภ์ในมือได้แสดงเส้นสีแดงขึ้นสองขีดอย่างชัดเจน

วนิดากำลังตั้งท้องลูกของจิรายุแฟนหนุ่มของเธอ…

หัวใจดวงน้อยเต้นแรงยิ่งกว่ากลองเพล ร่างบางของหญิงสาวค่อยๆ ทรุดตัวนั่งลงบนฝาโถชักโครกสายตายังจะจับจ้องอยู่ที่เส้นสีแดงสองขีดบนที่ตรวจครรภ์ตาไม่กะพริบในความเงียบ

เวลานี้ในใจของเธอเกิดความรู้สึกสับสนและขัดแย้งเป็นอย่างมากว่าควรจะทำอย่างไรต่อไปดี แต่ในความกลัดกลุ้มนั้นยังคงมีความรู้สึกยินดีแฝงอยู่ในใจทั้งซาบซึ้งและตื่นเต้นเวลาเดียวกันเมื่อรู้ว่าตัวเองจะมีลูกน้อย

หลังจากที่ครุ่นคิดอยู่นานหญิงสาวได้ผ่อนเบาหายใจออกมาเฮือกหนึ่งก่อนจะหยัดกายลุกขึ้นยืนแววตามุ่งมั่น ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นก็ตามเธอตัดสินใจแล้วว่าควรบอกเรื่องลูกในท้องให้ชายหนุ่มได้รับรู้และไม่รอช้าที่เธอจะคว้าหยิบโทรศัพท์ขึ้นมากดโทรออกไปยังเบอร์ของจิรายุแฟนหนุ่มทันที

ตู๊ด ตู๊ด ตู๊ด

(ฮัลโหล)

“คุณคะ”

(ว่าไงครับดา) ชายหนุ่มเอ่ยถามเสียงหวานหยดย้อย

“คือว่า…พอดีดามีเรื่องสำคัญจะคุยกับคุณหน่อยนะค่ะ” หญิงสาวกัดริมฝีปากกลั้นใจโผล่พูดออกไปอย่างตื่นเต้น

(ตอนนี้ผมยังติดประชุมอยู่ เดี๋ยวเราค่อยคุยกันทีหลังนะครับ) เขาเอ่ยถ้อยคำที่อ่อนโยน ทว่าน้ำเสียงกลับเฉียบขาดไม่เปิดโอกาสให้โต้แย้ง เห็นแบบนั้นแล้วทำให้เธอต้องเอ่ยตอบตามน้ำเขาไปก่อนอย่างเลี่ยงไม่ได้

“อะ อ๋อ ได้ค่ะ…งั้นคุณตั้งใจทำงานนะคะ”

(ครับ ผมคิดถึงคุณนะ)

“คิดถึงเหมือนกันค่ะ”

(ครับที่รัก แค่นี้ก่อนนะแล้วผมจะกลับไปหาคุณ)

“ค่ะ”

ติ๊ด

หลังจากพูดจบสายโทรศัพท์ได้ถูกตัดทิ้งไปในทันที ปล่อยให้หญิงสาวตกอยู่ในบรรยากาศที่เงียบงันอีกครั้ง มือเรียวเล็กของเธอได้ค่อยๆ ยกสูงขึ้นมาวางบนหน้าท้องบางที่ในตอนนี้กำลังมีอีกหนึ่งชีวิต น้อยๆ ฝังตัวอยู่ข้างในอย่างทะนุถนอม

กระแสความอบอุ่นไหลวนเข้ามาในใจของหญิงสาว ทำให้ใบหน้าเรียวเล็กแดงเรื่อริมฝีปากอมยิ้มกริ่มอย่างรู้สึกไม่ค่อยจะเคยชินกับตัวเองในตอนนี้เลยสักนิด หลังจากที่รู้ว่าตัวเองนั่นกำลังจะเป็นแม่คนแล้ว แต่ทว่าจู่ๆ ประตูห้องน้ำได้ถูกใครบางคนข้างนอกเคาะดังขึ้น

“ยัยดาแกทำอะไรอยู่ ออกมาได้แล้วเดี๋ยวกับข้าวก็เย็นหมดพอดี”

เสียงผู้เป็นแม่เอ่ยตะโกนลอดผ่านบานประตูเข้ามาทำให้หญิงสาวสะดุ้งโหยงใจกระตุกวูบอย่างกะทันหัน ใบหน้าที่มีรอยยิ้มของความสุขในทีแรกได้พลันหายไปกลับกลายเป็นใบหน้าซีดไร้สีเลือด ด้วยความตื่นตระหนกร้อนใจ จนเม็ดเหงื่อผุดขึ้นมาทั่วร่างในทันที

“ค่ะแม่แปบนึงนะคะ ใกล้จะเสร็จแล้ว”

เธอกระวนกระวายจนแทบจะทำอะไรไม่ถูกจึงได้ตะโกนเสียงตอบกลับไปเพื่อยื้อเวลา แล้วรีบหันกลับมาเก็บที่ตรวจครรภ์อย่างลนลานก่อนจะเดินไปเปิดประตูเดินออกไปข้างนอก แสดงสีหน้าทำราวกับว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้น