บทที่ 41 ของขวัญที่พิเศษที่สุด

“ทำไมเสียใจเหรอ ฉันออกจะดีใจมากที่สุดเลย แล้วอีกอย่างหล่อนฟังไม่ผิดหรอกนะ ในที่สุดลูกชายฉันก็ตาสว่างจากผู้หญิงอย่างหล่อนสักที ฉันจะได้ไม่ต้องมานั่งปวดหัวทุกวันแล้วก็หัดจำใส่หัวเอาไว้เสียบ้างหรือไม่ก็ตักใส่กะลาส่องดูนะ ว่าผู้หญิงชั้นต่ำอย่างหล่อนคู่ควรกับลูกชายของฉันมั้ย!”

“…”

“ต่อไปนี้ก็เลิกพยายาม...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ