บทที่ 29 บทที่ 29

  “หึ คิดว่าฉันพิสวาทเธอขนาดนั้น?”

  “ก็เห็นคุณเอาแต่วิ่งตามฉันต้อยๆนะ”

  เหมือนหมาวิ่งหาเจ้าของเลย เธอแค่นยิ้มมุมปากอย่างผู้ชนะ จ้องเข้าไปในนัยด์ตาดำขลับของเขาอย่างไม่เกร็งกลัว 

  หึ ปากดีแบบนี้นี่เองสินะ เขาถึงได้หลงรสชาติของเธอจนโงหัวไม่ขึ้น เอาแต่อยากจูบอยากหอม อยากจับขยํ่าไปทั่วทุกมุมของร่างนุ่...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ