บทที่ 43 บทที่ 43

  “ไอ้เหี้ยแม่ง!”

  พูดยังไม่ทันขาดคำ ไอ้ห่านรกนั่นมันก็เดินมาพร้อมกับลูกน้องมันคนเดียวเพื่อให้เขากระทืบมันถึงที่ อวดดีจริงๆ

  ก็ในเมื่อมาถึงที่ขนาดนี้ มีเหรอวะที่เขาจะยืนมองหน้าเหี้ยๆมันเฉยๆ 

  ปึก!!

  “เฮียคราม!”

  ร่างเล็กอุทานด้วยความตกใจ เพราะเธอมัวแต่ยืนนิ่งค้างมองคนที่เดินเข้ามาใหม่ ยังไม่ทัน...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ