บทที่ 5 บทที่ 5

อยากจะรู้เหมือนกัน ว่าถ้าหากเขาเจอหน้าคนรักเก่าอย่างเธอ ที่เขาเคยทำร้ายหักหลังอย่างหนักหนาสาหัส เพียงเพราะอยากจะหมั้นกับผู้หญิงคนอื่น จะมีสักนิดรึเปล่าที่สีหน้านิ่งขรึมเต็มไปด้วยความเห็นแก่ตัวนั่น จะแสดงถึงความรู้สึกผิดออกมาบ้าง

  ​

  แต่ดูเหมือนเธอคงจะผิดคาดไป… เพราะตอนนี้ที่เธอเดินเข้ามายืนอยู่ต่อหน้าเขา นอกจากเขาจะไม่แสดงอาการไดๆ ยังมองเธอราวกับว่าไม่เคยรู้จักกันมาก่อน!!

  ​

  “สวัสดีค่ะ คุณฟรานเชสโก้ คุณฟิโอน่า”

  ​

  เป็นเธอที่เริ่มเอ่ยทัก เพราะแววตาคมที่มืดมนคู่นั้นเอาแต่มองเธอนิ่งไม่ยอมปริปากอะไร 

  ​

  “สวัสดีค่ะคุณฟ้าลันดา ไม่เจอกันนานเลยนะคะ”

  ​

  เป็นเสียงของผู้หญิงคนนั้นที่ยืนอยู่ข้างๆเขา ก็ต้องนานสิ ตั้งแต่ที่หล่อนแย่งผู้ชายคนนี้ไปจากเธอได้สมใจ ก็ไม่ได้เจอกันอีกเลยนี่ ดูหน้าหล่อนตอนนี้คงจะเดาได้ว่าแอบสะใจเธออยู่ข้างในสินะ 

  หึ ช่างหน้าไม่อาย

  ​

  “ยินดีที่ได้รู้จักครับ คุณหนูหลิว”

  ​

  ทันไดที่เสียงทุ้มของใครอีกคนยอมปริปากกล่าว หัวใจของเธอที่มั่นใจว่าเข้มแข็งพอก็เหมือนจะกระตุกวูบน้อยๆ คุณหนูหลิวอย่างนั้นเหรอ ยินดีที่ได้รู้จักอย่างนั้นเหรอ…

  ​

  หึ เขากำลังเล่นบทเป็นพระเอกในละครที่ความจำเสื่อมอยู่หรือยังไงกัน 

  ​เขาทำเหมือนจำเธอไม่ได้ กลับกันกับเธอที่จำเขาได้แม่นยำตั้งแต่หัวจรดปลายเท้า แม้จะเจอกันแค่เสี้ยววิจากในระยะไกล เธอก็รู้ได้ในทันทีว่าเป็นเขาไม่เคยลืม ทั้งที่หัวใจมันไม่อยากแม้แต่จะจดจำชื่อของเขา ที่เอาแต่ตามหลอกหลอนเธออยู่ตลอด ทว่าสมองบ้านี่กลับจำได้แม่นยิ่งกว่าอะไรอีก 

  ​

  ทำลายเธอแล้วคิดจะเล่นบทใสซื่อเพื่อหนีกันหน้าด้านๆแบบนี้เหรอ ฝันไปเถอะฟรานเชสโก้ คุณได้เจอกับฉันแน่!

@คอนโดหรูใจกลางเมืองอิตาลี 

  ​

  “จะบอกว่าวันนี้มึงปังมากกกก ปังสุดๆเลยยัยฟ้า นี่กูเห็นนะว่านางแบบนับสิบบนเวที คนเดียวที่คุณฟรานมองคือมึงค่ะ!”

  ​

  เสียงของยัยเพียงดาวดังแว่วเข้ามาถึงในหูเธอ ตั้งแต่ปลายเตียงยันโต๊ะเครื่องสำอางที่เธอนั่งอยู่ พอเธอเหลือบมองหน้าเพื่อนผ่านกระจกใสตรงหน้า ก็เห็นว่ามันกำลังทำตาปริบๆมองเธออยู่ บ่งบอกว่ากำลังปลื้มอกปลื้มใจมากแค่ไหน 

  ​

  “เหอะ มองคู่หมั้นเค้าน่ะสิไม่ว่า จำได้ว่ายัยนั่นเดินตามหลังกูนี่นา”

  ​

  เธอเบ้ปากตอบเพื่อนไปอย่างไม่จริงจังนัก ขนาดเจอหน้ากันเขายังทำเป็นจำเธอไม่ได้ด้วยซํ้า จะให้มามองอะไรกันล่ะ ก็จำได้ว่าเธอเผลอหันไปสบตากับเขาแว็บนึงอยู่นะ แต่ก็ไม่คิดหรอกว่าเขาจะตั้งใจมองน่ะ คงจะเพราะเผลอจ้องแค่แว็บเดียวเท่านั้นแหละมั้งที่เห็นแฟนเก่าอย่างเธอมาเดินอยู่ตรงหน้า 

  ​

  “บอกเลยว่ามึงคิดผิด!! เพราะกูนั่งอยู่อีกฟากซึ่งเห็นชัดมากก บอกเลยว่า All his eyes on you เลยจ้า”

  ​

  ยัยเพียงยังคงยืนยันเสียงดัง แววตานั่นจะมั่นใจอะไรขนาดนั้น เหอะ อยากมองก็มองไปสิ ผู้ชายที่ทำกับเธอไว้เลวระยำขนาดนั้นฝันไปเถอะว่าจะได้อะไรจากเธออีก ก็ได้แค่มองนั่นแหละ แตะต้องไม่ได้แน่นอน 

  ​

  “พอเลย คืนนี้กูจะปลดปล่อย ไม่อยากฟังเรื่องผู้ชายคนนั้นหรอกนะ”

  ​

  ใช่ ตอนนี้เธอกำลังเตรียมตัวเป็นผีเสื้อกลางคืน ถึงเวลาที่ต้องโบยบินอย่างอิสระสักที หลังจากที่ทำงานเหนื่อยมาทั้งวัน 

  ​

  “จ้า ไม่อยากฟังเลย แค่อยากเห็นเค้าเลยต้องถึงขั้นบินมารับงานถึงอิตาลีเอง”

  ​

  “อะไรของมึงยัยเพียง กูปฏิเสธได้ที่ไหนล่ะ นี่มันโอกาสเงินโอกาสทอง แล้วอีกอย่างใครจะรู้ว่าอีตานั่นจะมาร่วมงานด้วย”

  ​

  “เออไม่รู้เลยจริงๆ กูว่ากูก็แจ้งมึงไปหมดแล้วนะเกี่ยวกับรายระเอียดงานน่ะ อย่าลืมว่ากูเป็นผู้จัดการมึงน่ะยัยบ้า”

  ​

  เธอถึงกับต้องปิดปากอุบ ลืมไปได้ยังไงนอกจากยัยนี่จะเป็นเพื่อนที่รู้ใจที่สุด แล้วยังเป็นผู้จัดการที่แสนรู้กับการใช้ชีวิตเธอไปหมด ชิส์… 

  ​

  “เงียบปากไปเลยยัยเพียง จะไปด้วยมั้ยผับน่ะ ถ้าไม่ไปกูจะได้ไปคนเดียว”

  ​

  “ไปสิย๊ะ! มาถึงแดนหนุ่มหล่อทั้งที มีเหรอยัยเพียงจะพลาดน่ะ”

  ​

  แล้วดูมันทำหน้า พูดเฉยๆก็ได้ป่ะ ไม่เห็นต้องทำหน้าทำตาอยากจะไปจับเขากินจนนํ้าลายยืดน่ะ เธอได้แต่ส่ายหน้าให้กับความบ้าบอคอแตกของเพื่อนแล้วหันกลับมาแต่งหน้าจัดเต็ม บอกเลยงานนี้ไม่เมาไม่กลับ ไม่ได้ผู้ไม่กลับ! จะเอาให้หล่อราวเทพบุตรที่แม้แต่ผู้ชายคนนั้นก็เทียบไม่ติดเลยคอยดู!

  ​

  .

  .

  .

  @Lux club 

  ​

  พอเข้ามาถึง เธอก็จัดการสั่งเครื่องดื่มต่างๆกับพนักงานไปทันที แสงสีแห่งเมืองอิตาลีที่ห่างหายไปนานสามปี ในที่สุดเธอก็กลับมาเหยียบที่นี่จนได้สินะ อยู่ๆสมองก็พลันคิดถึงวันเก่าๆที่เธอมักจะมาที่นี่กับใครบางคน ไม่เคยมีโอกาสได้มานั่งชิวๆคนเดียวแบบนี้กับเพื่อนหรอก เพราะผู้ชายคนนั้นน่ะ หวงเธอยิ่งกว่าหมาอีก จะต้องตามตัวติดทำตัวเป็นเจ้าข้าวเจ้าของเธอไปทั่ว

  แม่งเอาอีกแล้ว…

  ​

  ทำไมต้องคิดถึงเขาด้วยนะ ไม่ได้มาที่นี่เพื่อรำลึกถึงเรื่องราวเก่าๆสักหน่อย เธอมาเพื่อสนุกแล้วกระชากความเป็นตัวเองออกมาให้สุดต่างหากล่ะยัยฟ้าลันดา!!

  ​

  “อะไรย๊ะยัยฟ้า ผู้หล่อไม่เท่าผัวเก่าหรือยังไง มาถึงก็ทำหน้าบึ้งเลย”

  ​

  เสียงของยัยเพียงแทรกเข้ามา ยิ่งทำให้เธอหน้าบึ้งตึงกว่าเดิมทวีคุณ

  ​

  “ผัวเก่ากูหรือผัวเก่ามึงยัยเพียง มัวแต่พูดถึงอยู่นั่นแหละ เสียบรรยากาศจริงๆ”

  ​

  เธอกรอกตาพูดแซะยัยเพื่อนบ้ากลับเสียบ้าง ใครมันอยากได้ยินถึงผู้ชายคนนั้นกัน เสียอารมณ์หมด แล้วดูเหมือนจะไม่ใช่แค่เสียอารมณ์แล้วล่ะ แต่มันอารมณ์เสียเลย เมื่อยัยเพียงมันทำปากชี้ไปด้านหน้าว่าเห็นใครนั่งอยู่โต๊ะข้างๆ 

  ​

  “นั่น มึงได้เสียมากกว่าบรรยากาศแล้วแหละ”

  ​

บทก่อนหน้า
บทถัดไป