บทที่ 16 16

MAXWELL : PART

ตาแดงช้ำ! 

คงร้องไห้อีกตามเคย! 

ผมปรายตามองอีกคนในจังหวะที่เธอกำลังจะเดินผ่าน พลางดันลิ้นกับกระพุ้งแก้มเมื่อเห็นว่ายัยนั่นไม่มองหน้าผมเลย

กลิ่นแป้งเด็ก และกลิ่นโลชั่นอ่อนๆ ผ่านจมูกผมไปในจังหวะที่เวกัสเดินผ่าน แต่ผมก็ไม่ได้คิดที่จะหันกลับไปมอง

"ยัยนั่นมาฟ้องอะไรคุณแม่งั้นเหรอครับ"...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ