บทที่ 20 แพรเห็นนะ

คอนโดมิเนียมสูงตระหง่านยามอุณากรรณเงยมองขึ้นเมื่อลงจากรถแท็กซี่ด้านหน้า เธอให้รถจอดส่งตรงแค่ถนนทางเข้าเพราะต้องการเดินเท้าเข้าไปซึ่งเป็นระยะทางแค่ไม่เกินห้าสิบเมตร แต่เธออยากใช้เวลาคิดเรื่องราวของเธอกับอัคคี

คอนโดมิเนียมแห่งนี้พ่อกับแม่ซื้อไว้ให้ตั้งแต่พวกเธอเรียนมหาวิทยาลัยกลางเมืองจะได้สะดวกไม่ต้...