บทที่ 32 แพร

บุษบายืนเหม่อตามองจานด้านล่างใต้มือแต่ใจกลับหวนคิดแต่เรื่องเมื่อคืน

“แพร!!”

“อุ๊ย! ว้าย! อะไรกันพลอยตกใจหมด”

บุษบาร้องเสียงหลงรีบปิดก๊อกน้ำส่งดวงตาหวานดุใส่น้องสาวฝาแฝด

“เรียกตั้งหลายรอบแล้ว”

“เออ ไม่ได้ยิน”

“แล้วนี่แพรเป็นอะไร ดูเหม่อ ๆ นะ”

“เปล๊า! แค่เหนื่อย”

“เมื่อคืนไปไหนมา”

“เออ เราไปค...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ