บทที่ 48 หึงแต่โมโห

ก๊อก ก๊อก

เสียงเคาะประตูดังขึ้นเมื่อบุษบากำลังวางจานลงบนโต๊ะยาวในส่วนห้องทานอาหารกึ่งห้องนั่งเล่น ยกข้อมือดูเวลาสิบแปดนาฬิกา พนักงานนำอาหารมาถึงเร็วเกินไป บุษบาเดิมช่วยที่บ้านจัดงานอยู่เสมอจึงไม่ได้รู้สึกยุ่งยากอะไร แต่ถ้าอาหารมาเร็วจนเกินไปเธอต้องเสียเวลาอุ่นร้อนอีกครั้ง

“นำอาหารมาส่งครับ”

พนักง...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ