บทที่ 52 มีความเป็นห่วง

“แพรี่”

เสียงเล็กของต้นรักเรียกขึ้นเมื่อมองเห็นเพื่อนใหม่เดินเข้ามาในห้องอาหารสำหรับพนักงานช่วงเที่ยง กวักมือเรียก

“ต้นรัก”

บุษบาวางถาดอาหารลงตรงตรงข้ามกับต้นรัก แล้วรีบจัดการอาหารตรงหน้าอย่างหิวโหย

“อะไรกัน ไปทำงานห้องบอสแค่สองวัน โดนใช้งานหนักขนาดนั้นเลย”

ต้นรักเปรยถาม เพราะบุษบาตามปกติมักทาน...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ