บทที่ 56 ทนไม่ไหวแล้ว

“เป็นอะไรไป”

เธอมองมือสีเข้มม้วนเส้นพาสต้าขึ้นเข้าปาก คนตัวโตตรงหน้าแม้ว่าจะร่างสูงใหญ่แกร่งดั่งชายชาตรี แต่เมื่อคราวรับประทานอาหารเขากลับเรียบร้อยและสะอาดอย่างไม่น่าเชื่อ เธอมักชอบแอบมองเขาเสมอเวลาเขาหยิบจับของบนโต๊ะ

“เปล่าค่ะ”

เสียงหวานเข้มกว่าทุกวันดวงตากลมโตยังจ้องมองมือ นิ้วเรียวยาวจับส้อมคล...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ