บทที่ 62 ยามเช้า

“เช้าแล้วคนดี”

“อื้อ คุณต้องไปออกกำลังกายนี่คะ ไปเถอะค่ะ แพรี่จะได้นอนต่อ”

ฟอด!

เธอพลิกร่างกลับไปหาคนร่างโตด้านข้างจนโดนเขาหอมแก้มฟอดใหญ่ ซุกใบหน้าเข้าซอกอกมือเล็กยังกอดก่าย

“แพรี่ต้องตื่นแล้ว”

“ทำไมคะ ตื่นไปแพรี่ก็ไม่มีอะไรทำ”

มิคาอิลยิ้มอ่อนมองสาวร่างเล็กซุกหน้าแต่วาจาประชดประชันเรื่องที่เขา...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ