บทที่ 37 บทที่ 36

หญิงสาวหันไปดูคนที่นำเสื้อมาคลุมให้เธอ “พี่ไนต์?” ดวงตางามเบิกกว้างด้วยความตกใจ ก่อนจะรีบหันหน้ากลับมาเหมือนเดิมเพื่อเช็ดน้ำตาที่กำลังไหลอาบแก้ม “ขอบคุณนะคะ”

ขณะที่กำลังเช็ดคราบน้ำตาเธอก็ต้องตกใจอีก เมื่อจู่ ๆ พศวัฒน์เดินมาข้างหน้าเธอแล้วนั่งคุกเข่าโดยชันเข่าขึ้นข้างหนึ่ง

“ว้าย! พี่ไนต์นั่งทำไมคะ?...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ