บทที่ 59 บทที่ 58

พิมพ์ภาสังเกตเห็นใบหน้านายตัวเองว่าระยะหลัง ๆ มีรอยยิ้มที่สดใส ไม่เหมือนช่วงแรก ๆ ใบหน้าหญิงสาวและท่าทางมีแต่ความเคร่งขรึม แม้แต่ตอนที่คบหากับบุตรชายวัชรโยธิน หน้าตาลลิตาก็ไม่สดใสถึงเพียงนี้

“จริงเหรอคะพี่พิมพ์” ลลิตาตอบกลับด้วยรอยยิ้มเมื่อนึกถึงเจ้าของดอกไม้ที่ขยันส่งให้เธอทุกวันไม่ขาด ทำตัวราวกับ...