บทที่ 7 บทที่ 6

หลังจากพักผ่อนได้สักระยะหนึ่ง ถึงเวลาแล้วที่ลลิตาจะมาช่วยบริหารบริษัทของบิดา เธอจึงเลือกย้ายมาอยู่คอนโดใกล้กับบริษัทตัวเอง เพื่อง่ายต่อการเดินทางและความสะดวกสบายต่าง ๆ

วันนี้หญิงสาวมาเดินซื้อสิ่งของเข้าห้องกับ ปาลิน เพื่อนสนิทคนเดียวของเธอในตอนนี้ ปาลินเธอเป็นคนที่เก่งมากคนหนึ่ง แม้ว่าครอบครัวจะมีปัญหาช่วงที่เธอกำลังสอบเข้ามหา’ลัย บิดามารดาแยกทางกัน แต่ปาลินก็ยังมีสมาธิกับการสอบและสามารถเรียนจนจบ แถมตอนนี้เธอกำลังจะเปิดร้านคาเฟ่เล็ก ๆ เพื่อดูแลตัวเองจะได้ไม่ไปยุ่งวุ่นวายกับบิดามารดา เนื่องจากพวกท่านต่างพากันมีครอบครัวใหม่ เธอจึงต้องพึ่งพาตัวเองไม่ให้เดือดร้อนใคร

สองสาวพากันซื้อของหลายต่อหลายอย่าง เนื่องจากคอนโดของลลิตายังขาดสิ่งของจำเป็นไม่ว่าจะเป็นของของใช้ส่วนตัวหรือของทำอาหาร 

“อ้ายมาทางนี้เร็ว” ปาลินเรียกเพื่อนสนิทมาดูของที่จะซื้อ

ขณะที่ลลิตากำลังเดินไป สายตาเธอมัวแต่โฟกัสกับเพื่อนเลยไม่เห็นว่ามีใครบางคนกำลังเดินอยู่ข้าง ๆ ทำให้เดินไปชนเขาอย่างจังจนเธอเกือบหงายหลังล้มลงกับพื้น โชดดีที่ผู้ชายคนนั้นคว้าตัวเธอเอาไว้ทัน ไม่อยากนั้นเธอล้มหัวฟาดพื้นแน่นอน แต่ภาพลักษณ์ในตอนนี้เหมือนพวกเขากำลังโอบกอดกันอยู่เสียอย่างนั้น

“อุ๊ย! ขอโทษค่ะ” ลลิตารีบผละตัวออกมา “เจ็บตรงไหนไหมคะ” สีหน้าเธอเต็มไปด้วยความรู้สึกผิด

“ไม่เป็นไรครับ” เสียงทุ้มตอบกลับ “คุณล่ะครับ เจ็บตรงไหนหรือเปล่า”

ลลิตาส่ายหน้าพร้อมกับโค้งตัวลงเล็กน้อยเป็นการขอโทษ จากนั้นก็รีบเดินไปหาปาลินทันที

“นายเจ็บตรงไหนหรือเปล่าครับ?” ลูกน้องที่เดินมาด้วยกันถามนายตัวเองด้วยความเป็นห่วง เพราะเจ้านายของเขาตอนนี้ยังไม่ยอมเดินต่อสักที จนเขาอดกังวลไม่ได้ว่าได้รับบาดเจ็บตรงไหนหรือเปล่า

ชายหนุ่มหน้าตาหล่อเหลาหรี่ตามองไปที่ลูกน้องคนสนิท ก่อนจะหันหลังเดินไปอีกทาง

หลังจากเลือกซื้อของที่ต้องการเรียบร้อยแล้ว สองสาวพากันไปรับประทานอาหารที่ร้านแห่งหนึ่ง

“ทำไมวันนี้ถึงไม่ชวนแฟนแกมาด้วยยะ”

“พี่คินมีประชุมกับลูกค้าน่ะ”

ภาคินบอกเธอตั้งแต่เมื่อคืนแล้วว่าวันนี้มีประชุมกับลูกค้าคนสำคัญของบริษัทไม่สามารถเลี่ยงได้

ปาลินพยักหน้าอย่างเข้าใจ แล้วถามคำถามต่อ “เออ...ว่าแต่ทำไมแกไม่ไปอยู่คอนโดพี่คินล่ะ”

“ไม่เอาอะ คอนโดพี่คินอยู่คนละฝั่งกับบริษัทเลย ฉันขี้เกียจตื่นเช้า”

“แล้วแกไม่กลัวว่าเขาจะแอบเอาสาวขึ้นห้องเหรอ?” ปาลินเตือนเพื่อนสาว

เธอเคยเรียนมหา’ลัยเดียวกันก่อนที่ภาคินจะย้ายไปเรียนต่างประเทศ ปาลินพอจะได้ยินมาบ้างว่ามีนิสัยเป็นยังไง ตอนที่รู้ข่าวว่าภาคินมาจีบลลิตา เธอก็ได้แค่เตือนเรื่องนิสัยของเขา แต่อย่างว่าแหละ มันเป็นเรื่องของคนสองคน ความรักห้ามกันไม่ได้ ขนาดตัวเธอยังไม่อยากจะรอดเลย

ลลิตาทำใบหน้าครุ่นคิด “ไม่รู้สิ แต่ถ้าเขาทำจริง ๆ ฉันก็จะมีผัวใหม่ทันที ลองดูสิ!” ลลิตาพูดติดตลก

เรื่องภาคินเธอก็ได้ยินจากปาลินมาบ้างว่าเป็นยังไง แต่เธอไม่อยากเอาเรื่องนั้นมาตัดสิน ทุกคนมีอดีตด้วยกันทั้งนั้น อยู่ที่ว่าปัจจุบันจะปรับปรุงตัวหรือเปล่า

การที่เธอกับภาคินแยกกันอยู่คนละที่ นั่นก็เพราะต่างคนอยากมีเวลาส่วนตัวเป็นของตัวเอง และอยากโฟกัสงานที่บริษัท เธอเองก็เช่นกัน

คนเราถ้าซื่อสัตย์กับคนรักต่อให้อยู่คนละที่หรือมีผู้หญิงมาแก้ผ้าอยู่ตรงหน้าก็ไม่สน แต่ถ้าเกิดเหตุการณ์นั้นกับเธอจริง ๆ ลลิตาบอกได้เลยว่าเธอไม่เอาแน่นอน

หลังจากทานอาหารเรียบร้อยแล้ว ทั้งสองคนก็แยกย้ายกัน เพราะปาลินมีธุระที่ต้องไปทำต่อ ลลิตาก็กลับคอนโดตัวเองเพื่อจัดของที่ซื้อมาในวันนี้ ทันทีที่เธอเปิดประตูห้องก็พบว่ามีใครคนหนึ่งรอเธอที่โซฟากลางห้อง

“อ้าว พี่คินมาตั้งแต่ตอนไหนคะ” ลลิตาถามด้วยความสงสัย เพราะภาคินบอกเธอว่าวันนี้อาจมีประชุมถึงเย็น

ทว่าไร้เสียงตอบกลับ ลลิตาจึงค่อย ๆ เดินไปหาคนที่อยู่บนโซฟาก็พบว่าภาคินกำลังนอนหลับอยู่

“สงสัยเหนื่อยจากการทำงานแน่ ๆ เลย” ลลิตาบ่นเบา ๆ

หญิงสาวไม่ได้ปลุกชายหนุ่มให้ตื่นแต่อย่างใด เธอเดินอ้อมไปยังห้องครัวเพื่อเตรียมอาหาร อีกไม่นานก็ใกล้ค่ำแล้ว

ตั้งแต่ไปเรียนที่ต่างประเทศเธอติดทำอาหารกินเอง เพราะอาหารที่นั่นหากซื้อกินรสชาติไม่ค่อยถูกปากเธอเท่าใดนัก เนื่องจากเธอเป็นคนกินอาหารรสจัด สู้ทำกินเองดีกว่าอยากได้รสชาติไหนก็ปรุงแต่งเองได้เลย

ส่วนตัวนับว่าโชคดี ที่เธอนั้นชอบเข้าครัวช่วยแม่ทำอาหารเป็นประจำ การทำอาหารจึงไม่ยากสำหรับเธอ

เสียงตะหลิวกระทบกับกระทะ คล้ายกำลังผัดอะไรบางอย่างอยู่ในครัว บวกกับกลิ่นอาหารหอมฟุ้งกระจายทั่วห้องทำให้คนที่หลับอยู่โซฟาลืมตาขึ้นมา เขาเดินเข้าไปในครัว ก็เห็นว่าแฟนสาวกำลังทำอาหารเย็นอยู่ ภาคินโอบกอดและหอมแก้มคนที่กำลังตั้งใจทำอาหารเพื่อเป็นการให้กำลังใจ

“ทำอะไรครับ กลิ่นหอมเชียว”

“ทำสปาเกตตีของโปรดพี่คินค่ะ” ลลิตาหันมายิ้มให้ภาคินเล็กน้อยก่อนจะหันกลับไปทำอาหารดังเดิม

ภาคินไม่ได้ชอบกินอาหารรสจัดเหมือนเธอ ลลิตาจึงเลือกทำเมนูนี้ให้เขา เพราะยังไงเธอก็เป็นคนกินง่ายอยู่แล้ว

“กว่าอ้ายทำอาหารเสร็จ พี่คินไปอาบน้ำก่อนได้นะคะจะได้สบายตัว”

ภาคินยิ้มรับอย่างเห็นด้วย วันนี้เขาประชุมงานกับลูกค้ารู้สึกเหนื่อยมากจริง ๆ แต่ก่อนจะไปเขาก็ไม่ลืมหอมแก้มแฟนสาวอีกครั้ง