บทที่ 211 ต้อนสาว

“แน่น้อนน..” เนาวรตน์ตอบอย่างท้าทายมองสบตาสีเทาหม่นเกือบดำด้วยความต้องการแล้วหนาวเยือกถึงกับห่อไหล่ทั้งที่ลุคส์กอดเธออยู่และรับรู้ถึงความต้องการของเขาที่แนบติดหน้าท้องของเธอ

“งั้นกลับห้องนะ” ลุคส์กระซิบข้างหูดังขึ้นแข่งกับเสียงดนตรีจังหวะแดนซ์

“ฉันเดินไม่ไหวอ่ะยักษ์” เนาวรัตน์ซบหน้าลงบนหน้าอกแข็งแ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ