บทที่ 229 ห่วงสุดหัวใจ

“ขอบคุณครับคุณพ่อ ผมไปนะครับ” ธามไทพูดจบก็กลับห้องทำงานของตัวเองโทรสั่งนายจวบให้เตรียมรถไปสัตหีบและสั่งงานเลขาทั้งสองไว้ว่าเขาจะไม่อยู่สองสามวันให้เลื่อนนัดลูกค้าไปก่อนหากรายไหนเลื่อนไม่ได้ก็ให้บอกเขาจะให้น้องชายไปคุยแทนแล้วถ้ามีงานด่วนก็เอาไปให้พ่อของเขาเซ็น เมื่อสั่งงานเสร็จเขาก็ลงไปขึ้นรถที่นายจว...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ