บทที่ 119: ฉันคือผู้ชายของเธอ

ภายในห้องรับรองระดับวีไอพี

ธนินท์ค่อยๆ วางร่างบางของกานดาลงบนโซฟาบุหนังอย่างทะนุถนอม

"เจ็บไหม?" ธนินท์เอ่ยถาม นัยน์ตาฉายแววห่วงใยยามทอดมองบาดแผลที่ต้นแขนของเธอ

"ไม่เจ็บค่ะ" กานดาตอบอ้อมแอ้ม ด้วยความที่เธอเคยชินกับการพึ่งพาตัวเองมาตลอด "เดี๋ยวฉันทำเอง..."

"อยู่นิ่งๆ น่า" ธนินท์สั่งเสียงเข้ม "นั่งอยู่...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ