บทที่ 44: อคติของธนินท์

บริเวณระเบียงชั้นสองของห้องจัดเลี้ยง

“ผู้หญิงคนนั้น ไม่เลวเลยว่ะ”

“อืม” ธนินท์ส่งเสียงตอบรับเบา ๆ ในลำคอ ทว่าสายตาของเขายังคงจับจ้องไปที่ร่างระหงของหญิงสาวเบื้องล่างไม่วางตา

ทันทีที่เธอปรากฏตัวขึ้นในงาน เขาก็สังเกตเห็นเธอตั้งแต่แรกแล้ว

ราวกับแม่เหล็กสองขั้วที่ดึงดูดเข้าหากัน ทำให้สายตาของเขาจับจ้องอ...