บทที่ 92: ผู้ชายที่ฉลาด

ไม่ได้!

จะปล่อยให้เป็นแบบนี้ต่อไปไม่ได้เด็ดขาด!

เมื่อห้าปีก่อน เธอตกอยู่ในอาการโคม่าจึงไม่อาจขัดขืนได้ แต่ห้าปีต่อมา แม้สติสัมปชัญญะจะครบถ้วน แต่นี่ก็ไม่ใช่สิ่งที่เธอปรารถนาเลยสักนิด

ความรู้สึกกึ่งสมยอมกึ่งขัดขืนนี้ทำให้เธอรู้สึกรังเกียจตัวเองเหลือเกิน เธอคิดว่าธนินท์ไม่ได้ร่วมรักกับเธอเพราะความรัก ...