บทที่ 97: แมวลาย

กานดาสะดุ้งเฮือก “คุณกล้าเหรอ!”

“ก็คอยดูสิว่าผมกล้าไหม!”

เขาพูดพลางทำท่าจะรุกรานร่างกายเธอจริงๆ

“คุณธนินท์! คุณมันรังแกกันเกินไปแล้วนะ แม่จะสู้ให้ยิบตาเลยคอยดู!”

ธนินท์มองออกทะลุปรุโปร่ง กานดาก็เปรียบเสมือนแมวลายสลิดแสนพยศ หากคิดจะลูบคลำ ก็ต้องสยบเธอให้ได้เสียก่อน

ทว่า...

ก็ต้องรู้จักผ่อนหนัก...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ