บทที่ 99: ความช่วยเหลือของสามหนุ่มน้อย

"จริงสิ พี่เจมส์" จีน่าเอ่ยขึ้น "พี่มีกุญแจสำรองห้องหม่ามี้ไม่ใช่เหรอ? แบ่งให้แด๊ดดี้ดอกนึงสิ เราต้องช่วยแด๊ดดี้นะ"

ธนินท์คิดในใจว่าลูกไม้ตื้นๆ ของลูกสาวคนนี้ช่างถูกใจเขาเสียจริง

สมกับเป็นเลือดเนื้อเชื้อไขของเขาโดยแท้

เจมส์คีบกับข้าวเข้าปากเคี้ยวตุ้ยๆ ก่อนจะเอ่ยเสียงเรียบ "ฝันไปเถอะ อย่าหวังว่าจะได้...