บทที่ 7 7

“ป้าจะส่งคนตามไปดูแลหนูที่นั่นด้วยน่ะสิจ๊ะ” คำเฉลยนั้น ทำเอาปาณิสรากลืนไม่เข้าคายไม่ออก ถ้าขืนคนของคคนางค์ตามไปด้วย รับรองว่าต้องรู้ความเคลื่อนไหวของเธอแน่ๆ

“เอ่อ...นิต้าดูแลตัวเองได้ค่ะคุณป้า นิต้ายี่สิบแปดแล้วนะคะ ไม่ใช่เด็กสิบแปดสิบเก้าสักหน่อย” หญิงสาวรีบโต้แย้งขึ้นมาทันควัน

“ไม่จ้ะ ป้าไม่ยอมให้หนูกลับเมืองไทยเพียงลำพังเด็ดขาด”

“แต่ว่า...” ปาณิสรากำลังอ้าปากปฏิเสธ ทว่าญาติผู้พี่เดินเข้ามา และพูดแทรกเสียก่อน

“เรื่องนี้ เดี๋ยวผมจัดการหาคนไปดูแลนิต้าให้เองครับ” เควินเดินเข้ามากระซิบกระซาบกับน้องสาว ให้เล่นตามเกมที่เขาวางไว้ ขณะนั้นแอบส่งสายตาเจ้าเล่ห์ไปให้มารดา

“ก็ได้จ้ะ แต่ห้ามตามใจน้องเด็ดขาด งั้นแม่จะตามไปที่เมืองไทยจริงๆ” นางกล่าวข่มขู่ จนปาณิสราชักกลัวใจ สงสัยต้องหาคนที่ไว้ใจได้ ตามไปเป็นเพื่อนที่เมืองไทยแล้วสิ ความลับจะได้ไม่รั่วไหล

“ครับ ตกลงตามนี้นะนิต้า” เควินก้มลงถาม พลางขยิบตาให้

“ค่ะ”

“แบบนี้ป้าค่อยสบายใจหน่อย” คคนางค์รู้สึกเบาใจที่หลานสาวยอมตอบตกลง ก่อนหันมาชักชวนให้ทุกคนร่วมชิมเค้กชิ้นโบแดง ที่หลานสาวคนโปรดทำ เมื่อทุกคนได้ชิม ต่างพากันยกนิ้ว บอกว่าฝีมือหญิงสาวพัฒนาขึ้นมาก สร้างความปลาบปลื้มใจแก่คนทำไม่น้อย เควินได้จังหวะที่ทุกคนกำลังพูดกันสนุกสนาน เดินเลี่ยงออกไปคุยโทรศัพท์กับเพื่อนรักเงียบๆ

“ว่าไงเควิน” ณัฐดนัยเอ่ยทักทายปลายสายด้วยรอยยิ้ม เผลอคิดไปถึงน้องสาวคนโทร.ไม่รู้ป่านนี้เธอจะทำอะไรอยู่

“เรื่องที่ให้ช่วยจัดการ ไปถึงไหนแล้วล่ะ” เควินพูดเท่านั้นเป็นอันรู้กันว่าหมายถึงเรื่องอะไร

“เสร็จเรียบร้อยแล้วละ คุณนิต้าจะมาเมื่อไหร่วะ”         ณัฐดนัยเอ่ยถาม น้ำเสียงตื่นเต้น ที่จะได้พบเจอนางในฝันอีกครั้ง

“คงประมาณอาทิตย์หน้า ยังไงฉันก็ขอฝากน้องสาวฉันด้วยนะแดน” เควินอยากจะบอกเพื่อนรักนัก กับเหตุผลที่  ปาณิสราเดินทางกลับไปที่เมืองไทยในครั้งนี้ ไม่ใช่แค่ไปดูงานในฐานะตัวแทนผู้ถือหุ้นอย่างเดียว แต่ไม่สามารถพูดอะไรออกมาได้ เพราะเขาได้สัญญากับปาณิสราไว้ ว่าจะไม่นำเรื่องนี้ ไปบอกใครเด็ดขาด

“ได้สิ ไม่ต้องห่วงนะเควิน ฉันจะดูแลคุณนิต้าให้เป็นอย่างดี” ณัฐดนัยรับปากเพื่อนรักเสียงหนักแน่น ถึงเควินไม่กำชับ เขาก็ต้องดูแลดวงใจของเขาอยู่แล้ว

“ขอบใจมากแดน เออ...นิต้าไปคราวนี้ นายต้องพยายามพิชิตใจนิต้าให้ได้ ถือเป็นโอกาสของนายแล้วนะแดน” เควินคิดว่า หากปาณิสราได้รู้จักความรักในมุมมองที่สวยงามระหว่างหนุ่มสาว อาจจะทำให้ความเคียดแค้นภายในใจของหญิงสาว เบาบางลงไปบ้าง แต่เขาไม่รู้หรอก ว่ากำลังทำให้เรื่องมันยุ่งยากมากขึ้น โดยเฉพาะความสัมพันธ์ระหว่างพี่น้องของณัฐดนัยกับอธิป ที่มีอันต้องบาดหมางกัน เพราะรักผู้หญิงคนเดียวกัน คือปาณิสรา

“มันจะดีเหรอเควิน ฉันกลัวคุณนิต้าเขาจะเกลียดขี้หน้าฉัน จนไม่ยอมพบหน้าน่ะสิ” ณัฐดนัยกล่าวไม่มั่นใจนัก

“ดีสิว่ะ มั่นใจหน่อยสิเพื่อน นายต้องพยายามชนะใจนิต้าให้ได้”

“ก็ได้ ฉันจะลองพยายามอีกสักครั้งหนึ่ง”

“ฉันขอให้นายทำสำเร็จ เอ่อ...แค่นี้ก่อนนะแดน นิต้ากำลังเดินมาทางนี้ แล้วฉันจะโทร.กลับไปอีกที”

”อืม...แล้วคุยกันเควิน” ถึงแม้ว่าปลายสายจะตัดสายวางลงไปแล้ว แต่ณัฐดนัยก็ยังยืนฝันหวานถึงเจ้าของหัวใจ นับวันรอที่จะได้พบหน้ากับผู้หญิงที่เขารักอีกครั้ง

สนามบินนานาชาติแฟรงก์เฟิร์ต ประเทศเยอรมนี

คคนางค์ยืนกอดหลานสาวสุดที่รักน้ำตาคลอ ยี่สิบเอ็ดเกือบยี่สิบสองปีที่ผ่านมา นางไม่เคยห่างจากหลานสาวคนนี้เลยสักวัน แม้ว่าปาณิสราจะออกไปงานปาร์ตี สังสรรค์จนดึกดื่นขนาดไหน ก็ต้องกลับมานอนที่บ้านตามคำสั่ง

“คุณป้าขาอย่าร้องไห้สิคะ ยิ่งคุณป้าร้อง นิต้ารู้สึกไม่สบายใจ จนไม่อยากจะไปดูงานที่เมืองไทย” ปาณิสราเอ่ยพลางช่วยเช็ดคราบน้ำตาให้

“ไม่ไปก็ดีสิลูก” คคนางค์พยักหน้าเห็นด้วยกับประโยคสุดท้ายที่หลานสาวกล่าว

“โธ่ที่รัก หลานเราไปดูงานนะ อย่าให้ทางเราเสียคำพูดสิ” นิโคลัสส่ายหน้าให้ภรรยา ที่งอแงเหมือนเด็ก

“ส่งคนอื่นไปไม่ได้เหรอคะนิค” คคนางค์ส่งสายตาอ้อนวอนไปให้สามี อีกฝ่ายเกือบจะใจอ่อน หากไม่ได้สายตาของหลานสาวส่งสัญญาณมาให้ ว่าห้ามใจอ่อนเด็ดขาด

“เอ่อ...ไม่ได้หรอกที่รัก ไม่มีใครสามารถไปแทนได้ นิต้าไปในฐานะหลานสาวผู้ถือหุ้น เป็นตัวแทนที่ผมส่งไปดูงาน ขืนส่งคนอื่นไป ถือว่าไม่ให้เกียรติเขา”

“ไม่ต้องเป็นห่วงนิต้าหรอกครับคุณแม่ มีซาร่ากับคริสตามไปดูแลถึงสองคน” ซาร่าคือเลขาฯ คู่ใจของปาณิสรา ควบคู่กับตำแหน่งเพื่อนสนิท ซึ่งปาณิสราเป็นคนขอเลือกเอง ส่วนอีกคนหนึ่ง คือคริสลูกน้องคนสนิทของเขา ส่งไปติดตามดูแล ให้คำปรึกษาเกี่ยวกับงาน และที่สำคัญ เขาต้องการให้คริสแฝงตัวเข้าไปตรวจสอบความผิดปกติภายในบริษัทนั้น เพราะยังไม่ไว้ใจ กลัวฝ่ายนั้นจะไม่โปร่งใส

“ซาร่า เธอต้องดูแลนิต้าให้ดีๆ นะ เรื่องอาหาร ต้องตรงเวลาทุกมื้อ ก่อนนอนอย่าลืม ชงนมอุ่นหนึ่งแก้วใหญ่ให้ อ้อ...อาหารไทยอย่าให้ทานเผ็ดเชียว เพราะนิต้าเป็นโรคกระเพาะ เอ...อะไรอีกนะ” คคนางค์ทำท่าครุ่นคิดหนัก จนสามีร้องปราม

“พอแล้วที่รัก คุณก็จดรายละเอียดให้กับซาร่าไปแล้ว ไม่ใช่เหรอ”

“จริงสิคะ ฉันก็ลืมไป อย่าลืมอ่านให้ละเอียด จำให้ขึ้นใจด้วยล่ะซาร่า” นางมิวายหันมาสั่งกำชับอีกครั้ง

“ค่ะมาดาม ฉันจะดูแลนิต้าเป็นอย่างดี” ซาร่าก้มหน้ารับคำสั่ง

“ส่วนคริส...” นางกำลังอ้าปากสั่ง แต่พ่อลูกชายตัวดี รีบกล่าวแทรกขึ้นมาเสียก่อน