บทที่ 53 เดิมพันหมดหน้าตัก

ปัง!

เสียงบานประตูหนีไฟกระแทกปิดลงอย่างหนักหน่วง แต่มันไม่ได้ดังไปกว่าเสียงหัวใจที่แหลกสลายของอลัน ภาพที่ปรากฏผ่านช่องกระจกนิรภัยขุ่นมัวนั้น กรีดแทงความรู้สึกยิ่งกว่าคมมีดนับพันเล่ม

เขายืนกลืนหายไปกับเงามืดของโถงบันไดหนีไฟ ดวงตาแดงก่ำจับจ้องแผ่นหลังบอบบางของเมลดาที่กำลังเดินโซซัดโซเซออกไป

...สู่อ้อม...